Cd-recensies

Harry van Lier grossiert in sombere gevoelens en hoop

Basgitarist, zanger en componist Harry van Lier is geen onbekende in het vaderlands muziekwereldje. In de jaren tachtig speelde hij in ‘AA & The Doctors’, de band van Albert ‘Appie’ Alberts en met zijn broer Hans van Lier speelde hij in diverse blues- en jazzbands. Zijn grote liefde ligt in het schrijven van eigen werk. Pas na zijn vijftigste bracht Van Lier onder eigen naam zijn debuutplaat ‘DiGaHoLe’ uit, nu twee jaar later gevolgd door ‘Bones Boy’ met opnieuw eigen liedjes.

Harry-van-Lier_400-1 Harry van Lier grossiert in sombere gevoelens en hoopDe muziek van Harry van Lier valt te categoriseren onder het genre Americana, een verzamelnaam voor een muziekstijl die zijn oorsprong heeft in de blanke Amerikaanse volksmuziek van begin vorige eeuw, zoals country, folk en blues. Bekende vertolkers van dit genre zijn onder andere Johnny Cash, Jackson Brown, The Band, Ry Cooder, J.J. Cale en Wilco, wat ook meteen de grote verscheidenheid van deze muziekstijl aantoont. Van Lier vermengt dit met invloeden uit jazz, pop en blues. Andere hoorbare invloeden zijn de eerder genoemde Lou Reed en J.J. Cale.

Op zijn nieuwe cd Bones Boy weet hij zich gesteund door een aantal ervaren muzikanten onder wie gitarist Rudy Lentze, die net als Van Lier een verleden heeft bij AA & The Doctors en soms een gelegenheidsduo vormt met René ‘Tres Manos’ van Barneveld. Nederlands bekendste dwarsfluitist Ronald Snijders is op één nummer te horen. Het jonge talent Marloes Nieuwenhuis zorgt in een aantal nummers met haar zoete stemgeluid voor het contrast met de doorleefde stem van Van Lier.

Van Lier schrijft vooral weemoedige, soms cryptische teksten over liefde, verlangen, angst, leven en dood. Zijn donkere stem zorgt hierbij voor de passende sfeer en Rudy Lentze legt hier met zijn gitaarspel de juiste stemming onder. Opener Baby Blue is een optimistisch liedje. Neem het leven zoals het is en maak je niet druk, want je kunt er toch niets aan veranderen. In het tweede nummer Female Art lijkt echter al enige twijfel binnen te sluipen. Is alles een droom of werkelijkheid? Smaakvolle solo overigens van gitarist Winfred Buma die voor de jazztoon zorgt. Uncle Charley neigt het meest naar jazz met zijn bossanovaritme en de prachtige dwarsfluitsolo van Ronald Snijders. Aangenaam als een zomers briesje.

License Control opent met een jazzy slaggitaar, naar ik aanneem van Winfred Buma en contrasteert erg mooi met het metalig klinkende gitaarspel van Rudy Lentze. Marloes Nieuwenhuis krijgt alle ruimte in Loved en smeekt om liefde met een smachtende stem die klinkt alsof de spanning haast ondraaglijk is. Ze kan tussendoor even tot rust komen bij een gitaarsolo voordat het uitstervende slotakkoord klinkt. De intieme sfeer van de plaat wordt benadrukt zodra het harmonium Without You inzet, waarbij de pompende pedalen waarmee dit instrument leven krijgt ingeblazen, op de achtergrond doorklinken. De ijle gitaartonen doen de rest. Titelnummer Bones Boy klinkt door de verhalende en iets minder vaste stem van Van Lier niet overtuigend genoeg. Hold On lijkt een voorbode voor de rest van de plaat waarbij de stemming overgaat naar meer sombere gevoelens met af en toe een flard hoop. De sobere uitvoering door alleen Van Lier en Lentze draagt hier aan bij.

Live Forever klinkt donker en gaat over de angst om alleen achter te blijven. De spaarzame begeleiding door de gitaar van Van Lier en de resonatorgitaar van Lentze beklemtonen dit gevoel nog eens extra. Met een verrassende solo op de resonator die haast als een luit klinkt. Son Of Everyone is opgebouwd rond galmende gitaarflarden en harde akkoorden en schommelt tussen een openbrekende hemel of naderend onweer. De man in het zwart is hier niet ver weg. Een strijd tussen leven en dood of tussen kwaad en goed? Bij afsluiter Prayer verlaat ook Lentze het toneel en richt Van Lier zich met een laatste smeekbede, begeleid door sobere Brian Eno-achtige toetsenakkoorden tot zijn schepper om hem nog niet tot zich te roepen. Dat derde album zal er dus nog wel komen.

Bones Boy is een lekkere lome, maar ook gevoelige en melancholieke plaat om op een regenachtige dag, onderuit geschoven in een luie stoel, naar te luisteren. De muziek van Harry van Lier komt waarschijnlijk live het best tot zijn recht in de intieme sfeer van een bruine kroeg, met een paar vrienden en een goed glas. Harry van Lier is met band en speciale gast Ronald Snijders live te horen tijdens de ZomerJazzFietsTour 2016. Voor wie in augustus per fiets het Groningse landschap doorkruist en even genoeg heeft van jazz, zeker een aanrader.

PAUL VAN DUN

Harry van Lier – Bones Boy (2016)
eigen beheer

Harry van Lier – zang, basgitaar, synthesizer, gitaar
Winfred Buma – gitaar
Rudy Lentze – gitaar, resonatorgitaar
René van Astenrode – drums, cajón
Han Hesselink – piano, harmonium, toetsen
Marloes Nieuwenhuis – zang
Ronald Snijders – dwarsfluit

www.harryvanlier.nl

 

Vorig Artikel

A Traveller’s Tale baken tijdens ode aan Love Boat

Volgend Artikel

Bladmuziek speelt de baas over spel van Carla Bley

Geen Reactie

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *