Cd-recensies

Oliver’s Cinema massief brok muziek met fluwelen randjes

Weemoed, de bedwelmende zoetheid van een Italiaanse zomer, filmmuziek uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het zijn gedachten en invallen die elkaar verdringen bij het beluisteren van ‘Oliver’s Cinema Act 2’, het verrassende geestesproduct van trompettist Eric Vloeimans, Tuur Florizoone op accordeon en Jörg Brinkmann op cello. Deze ‘Act 2’ is een volwassen vervolg op de eerste cd van het trio, waarmee het een verrassende stap zette in de wereld van jazz-, folkloristische- en klassieke muziek.

Oliver's-Cinema_400Oliver’s Cinema Act 2 bevat dertien stukken, die balsem voor de ziel vormen en de luisteraar gedurende het verloop van de cd uit de wereld van vandaag tillen. Alle drie de uitvoerenden zijn meesters van melodie en harmonie. Ze scheppen een totaalbeeld, waarin melancholie nogal eens de hoofdtoon voert, maar waarin vooral op eigenzinnige wijze de barrières die grenzen tussen stijlen kunnen oproepen, van rafelranden worden ontdaan.

Dit album is er een om intensief te beluisteren, onderuit gezakt en slechts gefocust op het moois dat de drie musici scheppen. Ze treden daarbij uit de karakters van hun instrumenten, want een accordeon kan ook beklopt worden, een cello als gitaar bespeeld en een trompet in de huid van cello en accordeon kruipen. Melodielijnen worden lang aangehouden en vernuftig vermengd. Hoofdrollen bestaan hier niet; de lijnen worden uitgelegd door wie dat op enig moment belieft.

Fraaie, vaak kinderlijk aandoende ritmetjes duiken op onverdachte plekken op en verheffen de stukken naar eenzame hoogtes. En met kinderlijk wordt dan niet bedoeld niet volgroeid, maar onschuldige in het gehoor liggende, penetrerende voltreffers. Waar het nodig is zwijgt de een om de ander(en) zijn of hun zegje te laten doen en dat is nog maar minieme uitdrukking van de vele verdiensten die dit album in zich draagt.

Dansen kun je ook op de meeslepende klanken van Oliver’s Cinema. Al in het eerste stuk Fun In The Sun van Eric Vloeimans. Hij levert de inhoudelijke munitie voor acht van de dertien composities, Tuur Florizoone komt met drie stukken op de proppen en Jörg Brinkmann met één, plus een gedeeld een-tweetje met Vloeimans. Buitenstaander is Nino Rota’s thema voor de muziek van Romeo and Juliet, een film van regisseur Franco Zeffirelli uit 1968. Maar in feite maakt het niet uit wie de stukken heeft geschreven. Act 2 is een massief brok muziek met fluwelen contouren. Een lusthof voor de oren.

 

RINUS VAN DER HEIJDEN

Oliver’s Cinema – Act 2
V-Flow, distributie Challenge Records
www.ericvloeimans.com
www.challengerecords.com

Jörg Brinkmann – cello
Eric Vloeimans – trompet
Tuur Florizoone – accordeon

Vorige bericht

Gitarist David Torn ziet klaprozen aan de kim

volgende bericht

Deborah J. Carter raakt ziel muziek Ellington net niet

Geen reacties

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *