Cd-recensies

Perfecte hybride Van Dongen en Van Kruysdijk

Audiokunstenaar, zo omschrijft hij zichzelf. Bart van Dongen uit ’s-Hertogenbosch. Hij heeft die betiteling al vele malen waargemaakt. Als pianist, toetsenist, componist en improvisator. Nu geeft hij weer een proeve van bekwaamheid af, samen met elektronicakunstenaar Richard van Kruysdijk: de cd ‘One Two Three Four Five’.

one-two-three-four-five Perfecte hybride Van Dongen en Van KruysdijkEen van de memorabelste concerten die deze recensent ooit meemaakte was het project De Gestolde Tijd in oktober 2006 bij Het Kruithuis in Den Bosch. Daar bespeelde Bart van Dongen acht synthesizers, van zonsopgang tot zonsondergang. Zonder onderbreking, geheel geïmproviseerd. Een marathonconcert zonder weerga, dat van de uitvoerder ongetwijfeld dezelfde inspanning heeft gevergd als van een sportieve marathonbeoefenaar. En van de bezoekers toendertijd eveneens.

One Two Three Four Five is van een geheel andere orde dan De Gestolde Tijd, maar toch is er ook hier duidelijk sprake van de Bart van Dongen-handtekening. De toetsenist is iemand die duidelijk op intuïtie vaart, die bedachtzaamheid omzet in creativiteit en die zowel klassieke als jazz- en andere eigentijdse muziekvormen als vanzelf aan zijn vingers laat ontsnappen. Dat levert een betoverend klankbeeld op. Op zijn vleugel kuiert Bart van Dongen op zijn gemak door zijn zelf gecreëerde muzikale rijk. Af en toe stopt hij ergens, beschouwt hetgeen hij daar ziet en slentert dan langzaam verder. Haast is uit den boze, hij neemt je liever mee naar het land dat in zijn hoofd huist en je met zijn rustgevende klanken gaandeweg betovert. En bedenk daarbij: het gaat hier zeker niet om lounge- of new-agemuziek.

Dit is één kant van het verhaal, de andere wordt ingevuld door elektronica-onderzoeker Richard van Kruysdijk. Hij improviseert op zijn eigen manier over die van Bart van Dongen, voert een nieuwe monoloog in over diens klanken heen. Dat betekent dat de elektronica nergens de piano ondersteunt, hetgeen omgekeerd ook niet het geval is. Het totaalproduct dat One Two Three Four Five is, komt daardoor volledig tot zijn recht. De hybride klanken van piano en elektronica vormen een nieuwe kosmos die eindeloos is. En die vanzelfsprekend ook eindeloos beluisterd kan worden.

RINUS VAN DER HEIJDEN

Bart van Dongen/Richard van Kruysdijk – One Two Three Four Five
Opa Loka Records

Bart van Dongen– Grand piano
Richard van Kruysdijk– Omnichord, live sampling, Kaoss Pad, effecten

www.bartvandongen.com

www.richardvankruysdijk.com

www.opa-loka-records.com

 

Vorig Artikel

Koen Schalkwijk (rondetijd 3.43,04)

Volgend Artikel

De Nazaten zijn ware stimulatoren van de dans

Geen Reactie

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *