Om bij deze laatste constatering te beginnen, voor het jazzelement zorgt slagwerker John Engels, met wie Chris Hinze al zestig jaar bevriend is. Naast John Engels en initiatiefnemer Hinze, treden sopraan Claron McFadden aan, de Indiase zangeres Sandhya Sanjana en klankkunstenaar Ton Akkermans. 

Je houdt het niet voor mogelijk, maar pas vier weken geleden begon de 87-jarige Chris Hinze aan de totstandkoming van Sound and Silence. Hij zegt het zonder zelfs maar even met de ogen te knipperen. Hoe kan dat, er moet toch ook worden gerepeteerd? En moet er niet gestudeerd worden op een partituur? Niets van dit alles, de - enige - repetitie vond afgelopen zaterdag plaats, een partituur is er niet, ieder moet uit zijn eigen rijke, muzikale ervaring putten.

Chris Hinze beseft terdege dat een dergelijk project in een tijdspanne van vier weken realiseren, een hoop werk met zich meebrengt. “Ook technisch”, verklaart hij. “Beeld gaat deel uitmaken van de voorstelling. Ik gebruik beelden uit de vele reizen die ik maakte. Gelukkig krijg ik hulp van mijn zoon die zeer bedreven in de montage ervan is. Ook drones met geluiden en ritmes komen voorbij.”

Chris Hinze heeft geen nieuw werk geschreven voor Sound and Silence. “Alles is min of meer vrij en onder meer gebaseerd op drones die ik heb geprogrammeerd”, legt hij uit. “Als ik een drone start, komt er even later een ritme bij. De andere musici horen dit en anticiperen er op. Of ik dan niet weet hoe dit gaat klinken? Jawel hoor, heb alle muziek in mijn hoofd. Ton Akkermans begint met zijn klankschalen, bellen en gongs, ik val na drie minuten in. Dan komen er beelden, andere drones. Als iemand dan inhaakt: prima! De andere musici zijn zó goed dat een partituur niet nodig is. Wij maken muziek op het moment, ik hoef niemand iets uit te leggen.”


Je zou uit deze woorden kunnen concluderen dat het project uitsluitend uit improvisatie bestaat. “Het is improvisatie, gebaseerd op muzikale basiselementen. Ik heb een klok voor me staan, daar staat het hele programma wat betreft tijdsindeling op, zodat ik steeds in kan starten. Ik mag daarbij geen fout maken, heb meerdere functies waarin ik ook niet mag falen. Het gaat in Sound and Silence niet om free jazz, wel om gevoel. Mensen zijn uniek in hun zijn.”