Dat Denemarken een rijke jazzscene heeft wist ik al, maar als er op één dag twee fraaie cd’s van verschillende Deense groepen in de brievenbus liggen, word je wel met je neus op de feiten gedrukt; die Denen kunnen er wat van (*). Jesper Thorn is bassist en componist en runt al jaren een eigen groep. Dit is zijn vierde album, getiteld Stille. Om direct duidelijk te zijn over de boodschap die Thorn zijn luisteraars wil meegeven een citaat:  “I wanted to create a space that feels like silence, peace and quiet in a noisy world that often moves faster than it feels possible to keep up with”.

Jesper heeft daarvoor acht composities geschreven die, ondanks dat ze verschillen in sfeer en beleving, perfect aansluiten bij die boodschap. Hij had daarbij als inspiratie stilstaand filmbeeld voor ogen. Het is avontuurlijke muziek geworden met rust en ruimte, maar ook met verrassende ‘earcatchers’ zoals het stuk Such is fate . Het is een stuk dat ondanks de verstilde sfeer direct je aandacht trekt.  Zijn groep heeft op deze cd een kwintetbezetting en opmerkelijk; de groep heeft geen drummer. Dat heeft impact op de groepssound. De muziek is zonder de ritmische kadrering door het slagwerk meer uitwaaierend. Jespers stukken passen in het idioom van de Scandinavische jazzmuziek.  De viool van Andreas Bernitt draagt bij aan de zwierige melodielijnen. Bedachtzaam zijn de baspartijen van Jesper Thorn, die mooi gearticuleerd speelt. Marc Méan is naast de pianopartijen verantwoordelijk voor de elektronische ‘soundscaping’. En dat geeft de stukken een duidelijk filmisch karakter. Daarbij word je ook nog eens getrakteerd op een sublieme opnamekwaliteit. 

Bezetting:
Jesper Thorn (bas), 
Marc Méan (piano, electronics), 
Maj Berit Guassora (trompet, flugelhorn), 
Cecilie Strange (tenorsax), 
Andreas Bernitt (viool).

Beluister het album HIER.

(*) Lees HIER de recensie van de andere fraaie Deense cd: Being van Human Being Human.