Ze kenden elkaar al in begin jaren tachtig, toen de jonge trompettist Brian Lynch (1956) en de ervaren altsaxofonist Charles McPherson (1939) in Californië samenwerkten. De laatste bleef er wonen in San Diego; wel zo rustig, tussen het toeren door.

Dankzij deze langdurige vriendschap wordt er werkelijk perfect samengespeeld op dit album; ook in de beslist niet makkelijke eigen stukken die werden aangedragen.

McPherson schijnt Charlie Parker nog in levenden lijve te hebben gezien, wat op zich al genoeg is om het bebopvuur brandende te houden. Vandaar de titel: Torch Bearers. Hiermee eren hij en Lynch tevens de vermaarde bebop-pedagoog Barry Harris (1929-2021). McPherson was een van zijn eerste leerlingen.

Een van zijn laatste was zangeres Samara Joy (1999), die in enkele stukken is te horen. Zo komen drie generaties bijeen. Haar vibrato maakt haar stem tot ‘an acquired taste’.

Lynch wordt dit jaar 70. Er zijn veel trompettisten die er op gevorderde leeftijd nog helemaal bij willen horen, en dat uiten door zich bijna te vertillen aan ambitieuze passages. Hiervan is geen sprake: de toon van Lynch is warm en vol in alle registers. Hij kent zijn bebop maar ook zijn Woody Shaw en nog belangrijker: hij rijgt geen gemeenplaatsen aan elkaar.

McPherson wordt zelfs 87, iets wat je merkt bij de articulatie in de hoogste tempo’s. Verder is deze krasse senior een ‘neo-bopper’ – een term die hij voor zichzelf bedacht – om rekening mee te houden. Fel, krachtig, intens. Hij zet de ritmesectie flink aan het werk. Niks geen nostalgie, aan de slag allemaal.

Bezetting:
Brian Lynch (trompet),
Charles McPherson (altsaxofoon),
Samara Joy (zang),
Rob Schneiderman, Orrin Evans, Luis Perdomo (piano),
Boris Kozlov (bas),
Kyle Swan, Ulysses Owens Jr (drums).

Beluister het album HIER.