Het Poolse jazzfestival Jazztopad in Wroclaw nodigde vorig jaar pianiste/componiste Kris Davis uit om een nieuw werk te schrijven. De Canadese werd daarbij gekoppeld aan het wereldberoemde Lutoslawski Quartet. Voor dit strijkkwartet en haar eigen piano schreef ze een achtdelige suite, The Solastalgia Suite, waarvan de opname nu op haar eigen label Pyroclastic Records verschijnt.

De titel verwijst naar een begrip van de filosoof Glenn Albrecht: het gevoel van heimwee, juist als je thuis bent. Davis brengt het in verband met de milieucrisis waarin we momenteel verkeren. De muziek van The Solastalgia Suite is daarom een mengsel van weemoed, aanklacht en strijdbaarheid. Na de Messiaen-achtige ritmiek uit het eerste deel van de suite, dat merkwaardig genoeg Interlude heet, belanden we in de klaaglijke vioolmelodie van An invitation to disappear. De piano voegt zich pas na een minuut bij de strijkers in muziek die zelfs aan de late werken van Schubert doet denken. De hele compositie is sowieso schatplichtig aan Davis’ voorbeelden uit de (modern) klassieke muziek, zonder overigens tot pastiche of imitatie te leiden. Alleen in The known end horen we in de pianopartij iets jazzachtigs, tegen de beukende strijkers aan.

Het slotdeel, Degrees of separation, vat met zijn vele stemmingswisselingen de hele compositie als het ware samen. Het gaat hier heen en weer van heftig en wrang tot lyrisch en verstild. Het deel (en de suite dus ook) eindigt verstild, met een parelende pianopartij, die de luisteraar na een catharsis met een gevoel van hoop achterlaat. Het verleent The Solastalgia Suite een immense (muzikale) diepgang die het indrukwekkende en veelzijdige talent van Kris Davis nog maar weer eens onderstreept.

Bezetting:
Kris Davis (piano, compositie), 
+ Lutoslawski Quartet:
Roksana Kwaśnikowska, Marcin Markowicz (viool),
Artur Rozmysłowicz (altviool),
Maciej Młodawski (cello).

Luister HIER naar tracks van het album.