De in London geboren alt- en sopraansaxofonist Loren Stillman werkte in het verleden met verschillende grootheden als bassist Charlie Haden en drummer Paul Motian. Als bandleider heeft hij al meerdere albums op zijn naam staan. Voor zijn nieuwe plaat Seer kwam hij uit bij pianist Craig Taborn, en contrabassist Thomas Morgan als begeleiders. Niet de minste namen en het resultaat is dan ook erg goed.
 
Stillman vormde dus een trio zonder slagwerker. Het produceert een warm, helder geluid. De stukken zijn ruimtelijk, er is weinig virtuositeit. De muziek roept een sfeer op van intimiteit en introspectie.
 
Stillman, die alle ruimte krijgt en veel soleert, wordt prachtig begeleid door Morgan en Taborn. De pianist laat zich van een verfijnde kant zien, waar het bij hem soms ook flink kan schuren. Een nummer als Fowlkes beklijft. Een geweldige melodie, bas en piano die daarna de dialoog aangaan om vervolgens bijval te krijgen van de sax. Het einde is bloedstollend mooi.
 
Zo zijn er meer momenten van enorme schoonheid. Het loont om het album meerdere keren te luisteren. Het titelstuk Seer is een prettige afwisseling. Door alle ingetogenheid ligt het gevaar van verveling op de loer. Het is het enige moment waarop het tempo wat wordt opgeschroefd, de rest van het album blijft sereen.
 
Neem Waterworks, de opener. Het trio speelt als één organisme, met her en der ruimte voor een kleine solo. Of Chez Hanny. Telkens is het daarin aftasten, wie doet wat, wie neemt de leiding. Maar vaak is het resultaat erg bevredigend. A tree falls is een hoogtepunt, met een repititieve Taborn die Stillman stuwt naar een climax op sopraansax.
 
Na zijn werk met legendes richt Stillman, zelf midden veertig, zich nu op een jongere generatie. Zo nu en dan biedt Seer wel erg veel stilte, maar het leeuwendeel van de plaat loopt over van mooie ideeën en melodieën.

Bezetting:
Loren Stillman (alt- en sopraansax),
Craig Taborn (piano),
Thomas Morgan (contrabas).

Beluister het album HIER.