In deze aflevering van de rubriek ‘discografische notities’ brengen we deel twee van een verhaal over een onderbelichte sleutelfiguur uit de New Yorkse free jazzscene van de jaren zestig: altsaxofonist Noah Howard (1943 - 2010). Zijn bijnaam in de muziekwereld was ‘the preacher’. In deel een kwamen we tot het jaar 1974. Hier pakken we de draad in dat jaar weer op. Uit het platenoeuvre van Noah Howard lichten we bijna vijftig titels, die we door de tekst heen vlechten.

Op zaterdag 1 juni 1974 nam het Noah Howard Quartet deel aan de eerste Jazz Marathon in De Oosterpoort, Groningen, programmeur was Peter Smids. Gitarist René Thomas was er met saxofonist Jacques Pelzer de revelatie. Noah Howard (NH) werd aangekondigd als de ‘Hogepriester van de New Black Music’, zelfs als ‘een Elton Dean van de Black Power’. Hij trad op met pianiste Takashi Kako, bassist Bob Reid en drummer Noel McGhie. Het was een explosief optreden met één minuut stilte voor Duke Ellington overleden op 24 mei 1974. Poëzie werd voorgedragen door gast Freddie Roach, de orgelist. In Het Nieuwsblad van het Noorden van dinsdag 4 juni 1974 schreef Eddy Determeyer: ‘Howard was wat van ongelijk niveau. Hij blonk niet uit door originaliteit. Naar mijn smaak heeft Howard leentjebuur gespeeld bij Ornette Coleman, Albert Ayler, Marion Brown en … Benny Carter !’. Op 7 september 1974 ging in Parijs het Fête de l’Humanité door met The Kinks en Leonard Cohen. NH speelde op één van de talrijke podia tijdens die feesten met 500.000 bezoekers.

(13) 1975, Noah Howard, Live In Europe, Volume 1, Takashi Kako (p), Kent Carter (b), Muhammad Ali, Oliver Johnson (d), opnamen uit Europese tournee (Sun SR 105, als ‘Olé’ op Chiaroscuro 2016, Sconsolato 001).

(14) 1 januari 1975, Bremen, Noah Howard Quartet, The Bremen Concert, Takashi Kako (p), Kent Carter (b), Oliver Johnson (d) – Radiobroadcast Sendesaal Bremen (JaZt-CD027).

(15) 30-31 januari 1975, Berlijn, Noah Howard Group, Berlin Concert, Takashi Kako, Kent Carter, Muhammad Ali, Oliver Johnson, Lamont Hampton – (FMP/SAJ07, Cien Fuegos 033).

Op 17 mei 1975: Moers Festival met NH, Kako, Carter, Johnson. Op 17 oktober 1975: Amsterdam, Bimhuis met NH, Takashi Kako, Kent Carter, Muhammad Ali. Op 5 februari 1976: Parijs, NH en Muhammad Ali

(16) 16 mei 1977, Parijs, Noah Howard, Red Star, Richard Williams (tp), Bobby Few (p), Guy Pedersen (b), Kenny Clarke (d) – NH beschouwde deze plaat als een van zijn beste (Mercury 9101 903, Boxholder BXH014).

(17) 21-22 mei 1977, Berlijn, Noah Howard Quartet, Live In Berlin, Schizophrenic Blues, Itaru Oki (tp), Jean-Jacques Avenel (b), Oliver Johnson (d) – Quartier Latin (FMP/SAJ13, Cien Fuegos 034) – (Itaru Oki, was sinds 1974 in Parijs, geboren 1941, overleden 2020).

Op 4 februari 1978, Rotterdam, B14, NH met Itaru Oki, Bobby Few, J.J. Avenel, Ray Appleton. Op 18 februari 1978: Bimhuis, NH Quintet, Itaru Oki, Bobby Few, J.J. Avenel, Oliver Johnson. Op 3 maart 1978: Bimhuis, Earl Cross Ninette, Butch Morris, Annemie Roelofs, Ron Stallings, Suzanne Marcus, Nedley Elstak, Burton Greene, Wilbur Little, Ray Appleton. Op 13 maart 1978: Tilburg, NH, Earl Cross, Ray Appleton, voor ‘Grootste Luxe na de Kleurenteevee’. Op 19 april 1978, Parijs, Caveau des Trinitaires, NH, Jerome Jones, J.J.Avenel, Oliver Johnson. In 1978, NH op een vlucht vanuit Brussel naar Hong Kong, Macau, China. Op zaterdag 16 december 1978: Parijs, Jazz Au Petit Forum, NH, Johnny Britt, François Tusques, Boulou Ferré, Jack Greggg, George Brown.

(18) 1979, Parijs, Noah Howard, Message To South Africa, Chris McGregor (p), Johnny Mbizo Dyani (b), Noel McGhie (d), Zusaan Kali Fasteau (zang) – zeg maar ‘Blue Notes meet Howard’ (Eremite MTE019) - het stuk werd gecomponeerd toen activist Steve Biko (1946-1977) door politiegeweld in Pretoria overleed – muzikale ode aan de strijd tegen apartheid met Zuid-Afrikanen in ballingschap - kunstenaar Daan Wildschut (1913-1995) verbeeldt Biko in glas-in-lood betonraam als een moderne heilige in de Annakerk in Heerlen.

DE JAREN TACHTIG

(19) 10 juni 1980, Parijs, Noah Howard, Traffic, Clint Jackson (tp), Joe Maka (sop), Bobby Few (p) - (Frame RF-2005) – ook op video.

In 1982 gaat Noah op zoek naar zijn voorouders. Hij reist vanuit Los Angeles via Londen naar Kenia, Jomo Kenyatta Airport. Gedreven als hij was laat hij een witte baby grand piano naar Mombasa overbrengen. Hij blijft een jaar in Kenia en leert Lieve Fransen kennen. Ze verblijven drie weken in Egypte. Zijn toekomstige echtgenote voerde als arts opdrachten uit voor het Tropisch Instituut uit Antwerpen. Zij leefde al enkele jaren in verschillende landen in Afrika. De vriendschap en liefde leidde uiteindelijk tot een huwelijk in 1993 in New York.

NH leefde internationaal. Antwerpen was een periode zijn woonplaats, niet zozeer zijn werkbasis. Hij was aanwezig in de Antwerpse jazzscene, maar eerder in jamsessies dan in aangekondigde concerten. Eind 1982 ging het koppel samenwonen in de Sint Thomasstraat 49 in Antwerpen (1983-1987), daarna in Gent en Sint Martens Latem (1987-1993) en uiteindelijk naar Tervuren.

In de jaren tachtig reisde Howard naar Rome voor een concert. Een repetitie vond plaats in een kerk. De pastoor speelde orgel en stelde voor om ‘Oh when the saint come marching in’ te vertolken. ‘In the key of G for God of course …’.

In 1980 verhuisde Marvin Gaye (1939-1984) naar Europa omwille van een gebroken huwelijk en achtervolging door de Amerikaanse belastingdiensten. Op 14 februari 1981 arriveerde Gaye per veerboot vanuit Dover in Oostende. Gaye werd goed bevriend met NH en verbleef dikwijls bij Noah in Montparnasse in Parijs. Beiden hadden diepgaande discussies over allerlei filosofieën en godsdiensten. In augustus 1982 moest Marvin wegens visumproblemen Oostende verlaten. De videoclip van ‘Sexual healing’ werd daar in het Kursaal opgenomen.

Toen Noah en Lieve eind 1983 uit Afrika terug kwamen naar Europa werden met Marvin plannen gemaakt. Noah, Lieve en Marvin zouden in april 1984 samen hun verjaardag vieren: Noah op 6 april, Lieve op 17 april en Marvin Gaye op 2 april. Marvin ging nog snel zijn ouders bezoeken in Californië en zou onmiddellijk terugkomen. Het mocht niet zijn, want op 1 april 1984 werd Marvin thuis doodgeschoten door zijn vader.

Op 22 december 1984: NH in Brussel, Planet.

In 1985 ging het Free Music Festival door in de King Kong in Antwerpen. Op 11 augustus 1985 improviseert Noah op ‘Strike, he thought’, een stuk gecomponeerd door pianist Fred Van Hove (1932-2022) en gespeeld samen met het dertiendelig strijkersensemble Camerata Antverpia. Opnamen hiervan worden als een nieuwe elpee voor het eerst uitgebracht op het Cortizona-label van Philippe Cortens. De dag voordien op 10 augustus was het de beurt aan saxofonist André Goudbeek (°1946). In 1973 behoorden Goudbeek en Van Hove tot de pioniers van de Werkgroep Improviserende Musici (WIM).

In 1986 is NH met Bobby Few uitgenodigd in Dakar, Senegal, met bezoek aan Isle of Gorée met ‘The House of Slaves’. NH trad wel vier keer op in Dakar. Op 27 maart 1986: NH Quartet in Hof Ter Lo. Op 21 juni 1986 speelde het NH trio in de Vooruit in Gent.

Op 9 januari 1987: Bimhuis met NH And Today, Youssef Yancy, Dirk Joris, Jan Verheyen, Mark Van Puyenbroeck, Walter Mets. 1988: NH nog eens in Dakar, ontmoeting Youssou N’Dour.

Op zaterdag 23 juli 1988 speelde de Noah Howard Band het tweede deel van een Prince-concert in het Antwerpse Sportpaleis. In april 1989: NH in Irvine, Schotland.

(20) 1988, Gent, Antwerpen, Noah Howard, Migration, Lode Jansen (tp), Tammy Hall (p), Marty Townsend (b), Jan Verheyen (g), Walter Mets (d) - in Kenia beseft NH dat mensen zijn zoals dieren die in groep massaal een betere plek zoeken om te grazen en om water te vinden (Altsax 9009) - (De Antwerpse drummer Walter Mets, geboren 13 september 1958, overleden 3 juni 2017).

DE JAREN NEGENTIG

Howard ontmoet Bob Rusch (1943-2024), oprichter in 1992 van Cadence Jazz Records en in 1995 van CIMP (Creative Improvised Music Project).

NH trad tweemaal op in Tielt, Café Ter Halle: 15 september 1990 en 14 september 1991 (foto met zangeres). Voor zijn tweede optreden telefoneerde NH naar Lode Hoste, de organisator van Jazzin’ Tielt, met de vraag om de gage vooraf te betalen. Financieel had NH het niet breed. Lode bezorgde de centen in Noah’s Gents appartement. NH beloofde een excellente zangeres mee te brengen (zie foto; wie is zij?). Hij hield woord.

In 1990 toert NH met pianist Bobby Few in Brazilië met als sponsor de Amerikaanse Ambassade, in de American School of Brasilia, ook in Rio de Janeiro met het locale The Affinity Arts Trio.

Op 19 april 1992: Gent, La Noche de la Pasion, tangomuziek met Fabian Russo, NH, de Franse zangeres Catherine Delasalle (Parijs, °1955), Ivo Yucelja.

In Kassel voor Documenta IX was het concert met NH voorzien op 24 juli 1992. Tijdens de reis vernam het gezelschap dat hun vriend dokter Frank Soete in coma was gegaan, zijn dochter reisde mee.

(21) Foutief: 14-17 juli 1992 (?), Weesp, Noah Howard Quartet, At Documenta IX, Michael Smith (p), Jack Gregg (b), Chris Henderson (d) (artistiek directeur Jan Hoet (1936-2014) (Megadisc 7874, Boxholder BXH025) – Volgens Lieve Fransen en Chris Henderson werd de studioplaat opgenomen nà het concert in de Dureco Studios - hoogtepunt van de concertavond tijdens Documenta IX was ongetwijfeld NH met ‘Unakademische Spielart des Free Jazz’ - Noah improviseerde op ‘Phoenix’ voor de vriend en dochter wetende dat hij stervende was (en die overleed op 26 juli). Feniks, de mythische vogel, symbool van dood en wedergeboorte, bezinning over het ontstaan, vergaan, loslaten en hervinden, over leven en dood. Door bekommerde Noah Howard zich om.

Op 8 april 1993: NH Sextet in de Vooruit in Gent. Op 22 augustus 1993, Latemse Feesten, Taverne Kerkenhoek, NH Band. In 1994: NH in Marokko.

Op 15 maart 1995: NH in de Charlatan in Gent. Tijdens 13-15 oktober 1995, Noah Howard Migration Band tijdens Swing In Essen. Jaren negentig, maar wanneer: NH enkele keer in de Knitting Factory in NY, ook rond 1969-1972. In 1997, NH op tournee in Chicago, Detroit, New York, San Diego, North Carolina. Op 16 maart 1997: NH Quartet in de Green Street Grill.

(22) 20 maart 1997, Paramus, New Jersey, Zusaan Kali Fasteau, Expatriate Kin, Bobby Few (p), Kali Fasteau (cello, sop) (Fasteau, 1947-2020) – Rusch had NH gecontacteerd omdat zijn Europese opnamen succes kenden in de VS – in Tedesco Studios (CIMP 140).

Tijdens 16-30 juni 1997, deelname NH aan het New York Jazz Festival, sponsor Texaco.

(23) 23 juni 1997, NYC, Chris Chalfant, Convergence, Chris Chalfant (p), Wilber Morris (b), Calyer Duncan (d) - (Chalfant Music 2306-7). (Wilber Morris, geboren 27 november 1937, overleden 8 augustus 2002).

(24) 9 september 1997, Chicago, Noah Howard Quartet, Live At The Unity Temple, Bobby Few, Wilber Morris, Calyer Duncan – Hommage aan Albert Ayler - (Ayler Records 001). Op 6 november 1997 nam Steve Lacy zijn soloplaat op ‘Live At The Unity Temple’.

Noah’s echtgenote Lieve had contacten met Scott Black en regelde een concert in het Henry Ford Community College met Bobby Few, Wilber Morris en Calyer Duncan. Scott Black was betrokken bij de Unity Temple en organiseerde jazzconcerten om de renovatie te betalen.

(25) 11 september 1997, Amsterdam, Noah Howard Quartet In Concert, Bobby Few, James Lewis (b), Calyer Duncan (d) - het Bimhuis archief noteert Wilber Morris als bassist, op de platenhoes is James Lewis vermeld (Cadence CJR 1084).

Het artistiek partnerschap tussen dichteres Eve Packer en Noah Howard begon in 1997. Als Noah in New York kwam omlijstte hij muzikaal haar poëzie. Noah componeerde en arrangeerde de muziek. Eve Packer bracht zes cd’s uit, dikwijls na zijn dood.

(26) oktober 1997, NYC, Eve Packer/Noah Howard Trio, West frm 42nd, Eve Packer (words), Wilber Morris, Calyer Duncan en gast Micah Gaugh (altsax) – muziek van Noah Howard - te lezen als West from 42nd Street in Manhattan – op één dag opgenomen (Altsax 9008, Boxholder 90014).

(27) 25 oktober 1997, NYC, Zusaan Kali Fasteau, Comraderie, Live Homefront Theater, Kali Fasteau (sop), Joe McPhee (ts), Sonelius Smith (p), Warren Smith (d) – andere sessie is van 13 maart 1997 - (Flying Note 9006, Cadence CJR 1114).

Op 1 mei 1998, San Diego, NH Trio met Anthony Davis (p) en Scott Walton (b). Op 11 juli 1998, Den Haag, Sun Ra All Star Project, met Noah Howard.

(28) 24 oktober 1998, november 1998, februari 1999, oktober 1999, NYC, Eve Packer/Noah Howard, That Look, Eve Packer (words), Wilber Morris, Bob Cunningham, Leo Izzo (g), Warren Smith (perc) – opnamen in Roulette muziekcentrum (Boxholder BXH 013).

(29) 19 oktober 1999, NYC, Noah Howard/Bobby Kapp, Between Two Eternities, Bobby Kapp (perc) – na 30 jaar wederzien in NY Batcave Studios – NH woonde in Brussel, drummer Bobby Kapp (= Robert Kaplan, °1942) in San Miguel De Allende, Mexico – beiden musiceren tegemoet naar de 21e eeuw (Cadence CJR 1114).

DE JAREN 2000

(30) 10 juni 2000, NYC, Noah Howard, Back To The Future, Dave Burrell (p), Billy Bang (viool), Gene Perla (b), Bobby Kapp (d), tijdens het Bell Atlantic Jazz Festival, in The Old Office, de intieme kelderruimte van de Knitting Factory – volgens de Village Voice zonder bassist.

In juli 2000 ontmoet NH professor-pianist Darius Brubeck (°1947) tijdens de Aids Conference in Durban, Zuid-Afrika. Nelson Mandela (1918-2013) sprak er het slotwoord uit. NH en Darius geven daar een concert en NH geeft enkele dagen les aan de jazzschool.

(31) 25 september 2000, Zweden, Stockholm, Noah Howard Quartet, Live at the Glenn Miller Café, Bobby Few (p), Ulf Akerhielm (b), Gilbert Mathews (d) – ook op video. ‘A creative kaleidoscope of Noah Howard compositions’ - (JaZt Tapes Cdr-030).

(32) 14 oktober 2000, Zweden, Västeras, Noah Howard, Live At Copparlunden, Bobby Few (p), Scott Cruickshank (b), Richard Kass (d) – (Ayler Records).

In mei 2001 kwam James A. Emanuel naar Howard’s Altsax Studio in Tervuren voor ‘Middle Passage’. Emanuel (1921-2013) was een zwarte dichter die een nieuw literair genre lanceerde, de jazz- en blueshaiku. Hij reciteerde uit zijn boek ‘Jazz from the Haiku King’ terwijl Howard improviseerde, een wisselwerking tussen jazz en poëzie. De plannen werden in februari 2000 door Emanuel gelanceerd toen hij in Parijs verbleef, 55 bis, Boulevard du Montparnasse. Zijn eerste jazz- en blueshaiku-concert vond plaats in de American Library in Parijs op 8 november 1995 met saxofonist Chance Evans. In 1984 verliet Emanuel definitief Amerika. Zijn enige zoon pleegde zelfmoord in 1983 nadat drie lafhartige agenten in San Diego hem zwaar mishandelden omwille racisme. Zijn gedicht ‘Deadly James’ is ‘For All The Victims of Police Brutality’.
Emanuel ligt op de begraafplaats Père Lachaise, nummer 16412.

(33) 17-19 mei 2001, Tervuren, Noah Howard/James Emanuel, Middle Passage, James Emanuel (words) – hij leest 42 kortgedichten voor - met artwork van kunstenares-graficus Godelieve Simons – Pijn, vernedering en ballingschap werden omgezet in taal en muziek (Altsax 90010).

Op 28 mei 2001 werden Noah Howard, Bobby Few, Alan Silva en Leroy Williams uitgenodigd in de Knitting Factory in New York. Er was een Memorial voor Frank Wright, die overleed in Wuppertal op 17 mei 1990. Hij was pas 55 (geboren 9 juli 1935).

(34) september 2001, Parijs, Noah Howard, Live In Paris, New Morning, François Tusques (p), Jack Gregg (b), Boulou Ferré (g), Daniel Bechet (d), Joe Lee Wilson (zang) – Daniel Bechet (°1954) is de zoon van Sidney Bechet (Altsax 90017).

(35) november 2001, NYC, Eve Packer/Noah Howard Trio, NY Woman, Poetry Jazz Highlights, Eve Packer (words), Wilber Morris, Calyer Duncan – Cdr single met één nummer van 5:45 ‘NY Woman’ (Altsax 90014).

(36) 2002, Tervuren, Antwerpen, Gent, NYC, Eve Packer/Noah Howard, Window 9/11, Tammy Hall (p), Marty Townsend (g), Jan Verheyen (g), Walter Mets (d) Cesar (d), Eve Packer (words) – poëzie die reageert op de gebeurtenissen van 11 september 2001 (Altsax 90020).

(37) 2002, Tervuren, New Orleans, Parijs, Noah Howard, Dreamtime, Lode Jansen (tp) - (Altsax 90022).

(38) 7 juli 2002, NYC, met Eve Packer, Bobby Few,, Bobby Kapp (drie nummers op Altsax).

(39) 2002-2003, NYC, New Orleans, Tervuren, Eve Packer, Cruisin w/Moxie, Bobby Few (p), Tammy Hall (p), Marty Townsend, Jan Verheyen (g), Curt Hansen (b), Walter Mets (d) (Altsax 90023) - (de Brusselse opnamen zijn van dezelfde sessie als Window 9/11)

Op 8 maart 2005 werd in het Brussels Koninklijk Pakhuis Noah’s Ark geopend. Howard had vrouwelijk talent als Tammy Hall, Henriette Tuckers en Janice de la Rosa uitgenodigd. Hij mocht zes maanden gratis een clubruimte gebruiken in de gebouwen van Thurn & Taxis. Het was een kunstplek met jazz, dans en modeshows gelegen aan 86c, Havenlaan, Brussel, in samenwerking met IMAC, het International Music & Arts Center, dat Noah had opgericht.

(40) 2004-2008, NYC, Parijs, Tervuren, Eve Packer/Noah Howard, Now Playing, 29 nummers die getuigen van een jarenlange samenwerking met Noah Howard, Bobby Few, Bobby Kapp, Calyer Duncan – opgenomen op verschillende plaatsen en op verschillende data – (Altsax 6054).

Op 12 mei 2006 is het Noah Howard Quartet in het Bimhuis, met Michael Smith, Harry Swift en Calyer Duncan. In juli 2006 reist NH met Lieve naar de Biënnale in Venetië. Hij was kunstliefhebber.

(41) In 2007 wordt ‘Entre Création et Exil’ in Tervuren opgenomen met NH, ‘un documentaire sonore’ van Maxime Coton (°1986). Inspiratie gevonden bij de gedichten van kunstschilder Christian Dotremont (1922-1979).

In 2007 is NH in Londen, The Spitz, met Evan Parker, John Edwards en Chris Corsaro. Op 15 en 16 juni 2007 is NH in de University of Penn, Philadelphia met Mohammad en Rashied Ali. Op 29 juni 2007 met Bobby Kapp ‘Live at the Empty Bottle’ in Chicago. In de zomer van 2007 reist NH met Nat Dove naar Bakersfield voor de California State University. Op 30 november 2007 is het NH Quartet in de Vooruit in Gent

(42) 2007, Amman, Tervuren, Noah Howard/Omar Faqir, Desert Harmony – Peace And Humanity, Omar Al Faqir (p), Bobby Few, Harry Swift (b), Chris Henderson, Bassoto Singers of South Africa (Altsax 634479615061) – de Amman-opnamen werden in de studio opgenomen in Jordanië waar Omar (Syriër) en zijn familie leefden. NH gaf er enkele concerten met Omar en de Palestijnse Zeina Brahoum. Zij werd een beroemde operazangeres en droeg een later concert op aan Noah Howard onder de naam ‘Peace and Harmony’.

In augustus 2008: met vliegtuig Brussel – New Delhi, Indië reis, Taj Mahal. Met lokale muzikanten trad NH op in de Blue Haze Jazz Club in New Delhi.

(43) 24 oktober 2008, Schotland, Noah Howard, Live In Aberdeen, Bobby Few, Scott Cruickshank (b), Graeme Stephen (g), Stu Ritchie (d).

Van 26 december 2008 tot 1 januari 2009 zeilde NH met Lieve Fransen vanuit Miami naar de Bahama’s. Op 1 februari 2009: NH concerteert in Oostende. In december 2009 in Madrid, Belgische Ambassade, ontmoeting met jazzfotograaf Maurits Mulder, de zoon van Cees See. De Stichting van Carlos de Amberes waar Maurits werkte organiseerde een concert en een receptie in aanwezigheid van Ambassadeur Johan Swinnen.

(44) 2009, Parijs, NYC, Bobby Kapp/Noah Howard, Transit Mission, - in 1999 hadden Kapp en Howard ‘Between two eternities’ opgenomen, onvoldoende voor een album, in Parijs werd de rest opgenomen voor een plaat, deels in het appartement van Kapp in Montmartre (Altsax).

(45) 2009, Tervuren, Noah Howard, Voyage, Bobby Few, Harry Swift, Chris Henderson, Marella Pavola, Nathaniel Aharfi (zang) (Altsax).

(46) 2009, New York, Eve Packer/Noah Howard, First And Last, poëzie en jazz, achteraf gezien een opname met het karakter van een artistiek afscheid (EP Herenow 104).

In 2010: 1 januari, NH in Hatrival. Op 19 juli 2010 in Madrid, ten huize van de Belgische Ambassadeur (video YouTube op 16 juli 2010 – zijn laatste concert), 21 augustus 2010, op vakantie in Uzès waar NH de laatste woorden van zijn biografie schreef, NH was op 25 augustus in Saint-Quentin-La-Poterie in de Gard.

Op 30 augustus 2010 organiseerde plaatselijke burgemeester Bernard Bauffe samen met voormalig Europarlementariër Marijke van Hemeldonck (°1931) een concert met Noah in het Romaanse ‘Eglise Notre-Dame-de-l’Assumption’ van Barre-des-Cévennes. Lozère. Het dorpje met twehonderd inwoners was haar zomers verblijf. Er was een klein publiek en na het concert om 11 uur werd een receptie gegeven. Noah vertelde dat hij wou terugkomen om vrij te kunnen improviseren zonder publiek. Hij hield van de atmosfeer en de akoestiek in het kerkje met mooie glasramen. Op het einde van het concert speelde Noah een wondermooie meditatieve solo van vijf minuten. Te vinden op YouTube als ‘Noah’s Final Set’.

Diezelfde avond zorgde Lieve voor een mosselavond met frieten in hun huis in het sfeervol stadje Uzès, 12 km van de bekende Pont du Gard. Noah ging met vrienden aperitieven in Uzès. Op 31 augustus daagde Noah niet op voor het ontbijt. Hij was naast de villa in coma gevallen. Hij werd overgebracht naar het hospitaal in Nîmes waar Lieve bij hem bleef tot het einde. Hij overleed daar op 3 september 2010.

Lieve vloog van Marseille naar Brussel in gezelschap van Anne-Marie, zijn altsaxofoon. Ze waren dertig jaar samen. Op zijn doodsprentje zijn geen namen van nabestaanden vermeld, behalve Noah Howard the loving husband of Lieve Fransen.

Op vrijdag 10 september 2010 werd de uitvaartdienst geregeld in de kapel van de Protestantse Kerk in Brussel en een receptie in het Belvue Museum naast het Koninklijk Paleis. Met een woorddienst uitgesproken door Angelina Eichhorst, toen Europees Ambassadeur in Beiroet, Libanon. Ook Ivo Moyersoen, neef van Lieve en Voorzitter van de Antwerpse Rechtbank van Eerste Aanleg sprak emotioneel over Noah, evenals Paloma Villareal, de vriendin van Maurits Mulder.
Er werd live muziek gebracht door verschillende van Noah’s muzikanten: 'Noah’s Funeral Ceremony’.

Toen Howard gevraagd werd enkele dagen voor zijn dood om te poseren voor een foto zei hij: ‘Try to take a photo of my soul!’.

Zoek niet naar ‘Find A Grave’ of naar een gedenkplaat van Noah Howard. Zijn as werd door Lieve uitgestrooid in de zee in Beiroet. Hij wou dat zo. Toen beiden naar Libanon wouden gaan voor een concert in juli 2006 werd het land geëvacueerd. Op 12 juli 2006 begon voor 34 dagen een oorlog tussen Hezbollah en Israël nadat Israëlische soldaten werden gevangen. De luchthaven van Beiroet werd gebombardeerd. Het koppel bleef in Jordanië met de muzikanten waar Noah ‘Peace and Harmony’ opnam. Noah is levend niet in Libanon geraakt, wel Lieve met zijn as. Het was een plek waar Noah spiritueel en artistiek mee verbonden was. Er werd een privé film van gemaakt door de Libanese regisseuse Nadine Labaki met Noahs muziek die ‘Amazing grace’ speelde.

De auteur dankt Gerard Bielderman, Alan Westby, Lieve Fransen, Peter Smids, Lode Hoste, Ronny Neirinck, José Pedro Gomès, Chris Mapp, Justin Wiggan en Eve Packer voor hun bijdragen aan dit artikel.