Vreemd genoeg heeft de in New York woonachtige tenorsaxofonist Ivo Perelman weinig tot geen muziek gemaakt met improvisatoren uit zijn geboorteland Brazilië. In de jaren negentig maakte hij wel opnamen met percussionist Cyro Baptista, en nu treffen de twee elkaar weer op het tweede album dat het Griekse label Defkaz van Perelman uitbrengt, Triacontagon. De derde partner in crime is gitarist Elliott Sharp, met wie de saxofonist drie jaar geleden het duo-album Artificial Inteligence maakte.

Al in het openingsstuk, Dionysus in the Amazon, is de gezamenlijke achtergrond van Baptista en Perelman te horen. De eerste zet met speelse percussie een lichtvoetig ritme neer, dat door Sharp voorzien wordt van een stevige baslijn. De saxofonist fladdert er als een exotische vogel overheen. Overigens worden alle clichés van de Braziliaanse muziek hier zorgvuldig vermeden.

In Sacred geometry of the tropics horen we Baptista, die in het eerste stuk al vreemde stemklanken leverde, aan de slag met vocale percussie. Gecombineerd met de atmosferische elektronica van de gitaar wordt hier een intrigerend muzikaal verhaal verteld. Hetzelfde geldt voor Inside a broken circle, waar de lyrische sax erboven triomfeert. Perelman zoekt daarbij regelmatig het altissimo-register van zijn instrument op, en in Electric bacchanalia leidt dit uiteindelijk tot een ritualistisch stuk met een extatisch hoogtepunt.

Irregular forms in humid space bevat een abstractie van de typisch Braziliaanse ritmiek, in gang gezet door een soort duimpiano-figuur van Sharp en Baptista. Die ritmische abstractie bepaalt ook het slotstuk, Disordered continuum, waar Perelman op zijn rauwst te horen is, met de Ayler-achtige sound die we kennen uit zijn vroege werk.

Bezetting:
Ivo Perelman – tenorsax
Elliott Sharp- 8-snarige elektrische gitaar
Cyro Baptista – percussie, stem

Beluister het album HIER.