Sinds 2012 heeft trompettist Teus Nobel meer dan tien albums op zijn naam staan. Elk van die albums heeft een eigen karakter en slaat een andere weg in. Dat geldt ook voor zijn nieuwste album Child’s Play, dat onvergelijkbaar is met zijn eerdere werk. Sterker nog, binnen dit album gaan de negen composities ieder hun eigen weg. Dat heeft alles te maken met de periode waarin zijn gezin werd geconfronteerd met een ernstige ziekte.

Het moet in die tijd in huize Nobel soms een chaos geweest zijn. De spanning, de onzekerheid, het ziekenhuisbezoek en de hoop waren de voedingsbodem voor zijn creativiteit. Maar nog meer dan dat bleven zijn kinderen gewoon kinderen, voor wie het leven nog een spel is. Terwijl er thuis veerkracht en pragmatisme werden gevraagd, vond hij zijn inspiratie in het spel van zijn kinderen: vrij, onvoorspelbaar en vol verbeelding, zegt Teus Nobel.

Die bijzondere inspiratiebron leverde een album op dat alle kanten opwaaiert, met composities die strakke harmonie en jazztraditie van het een op het andere moment laten overgaan in chaos. Het is de chaos die je de oren laat spitsen, die ruimte geeft voor gedachten en daarmee muziek maakt van een ongekende intensiteit.

De composities zijn slechts één deel van dit bijzondere album. Het andere deel heeft alles te maken met gitarist Teis Semey, bassist Jasper Høiby en drummer Niek de Bruijn. Terwijl Semey met zijn gitaar volledig loskomt van alle gitaarconventies en met zijn zigzaggende brein samenvloeit met dat van Nobel, legt De Bruijn met keiharde klappen de zweep over het kwartet. Samen met bassist Høiby, die met elke spatzuivere basnoot doel treft, zijn zij er verantwoordelijk voor dat het kwartet ondanks het ruimschoots overschrijden van muzikale grenzen, precies te volgen blijft en het helder blijft hoe de soms warrige wegen lopen.

Het album opent met That is what it is. De titel zegt genoeg. Een bijna jankende trompet werpt de vraag op waar dit naartoe gaat. Naar kirrende met elkaar spelende kinderen. Om via Skin in the game, met zijn nieuwe realiteit en open blik naar buiten, uit te komen bij het titelnummer Child’s play, waarin de inspiratie van Nobels kinderen tot een totale muzikale explosie leidt. Het zijn negen nummers met vreemde wendingen, met open en gedempte trompet en met een sfeer van wilde chaos die wordt afgewisseld met contemplatieve bezinning. Maar er is ook te genieten van het uitzinnige spel van Semey, dat je moet horen om het te geloven, en van het creatieve en superstrakke ritme van bas en drums. De vaak krankzinnige composities zijn doorspekt met ervaringen uit de ziekteperiode, tot aan het kraken van een zak met medicijnen in Hammertime.

Dat zo’n nare en moeilijke periode in je leven kan leiden tot zoiets moois, zal menigeen verbazen, en wie weet zelfs Teus Nobel zelf. De intensieve periode in het leven van de Nobels, die getekend werd door ziekte en waarin ruimte werd gemaakt voor creativiteit, de dagelijkse routine met hun twee kinderen en de motivatie om door te blijven gaan, werd door de Britse filmmakers Simon Sixsmith en Steve Denniss vastgelegd in de documentaire 'Human First'. Deze documentaire wordt bij een aantal liveconcerten vooraf vertoond.

Bezetting:
Teus Nobel – trompet
Teis Semey – gitaar
Jasper Høiby – contrabas
Niek de Bruijn - drums

Beluister HIER stukken van het album.