Een album van een ervaren Luxemburgs trio, begeleid door een Luxemburgs symfonieorkest met arrangementen van onder anderen Vince Mendoza. Tja, dat zou wat, denk je eerst. Tot je beseft dat men in onze buurlanden misschien net zo reageert op een nieuw album van ons Metropole Orkest, ook uit zo’n piepklein landje immers. Breng dus het fatsoen op om er eens echt naar te luisteren, zou een oude leermeester zeggen.

Welnu, de intro van het lange stuk Freedom trail is een mooi staaltje van arrangeurkunst van de ook hier bekende Vince Mendoza. Een aanloop met verschillende lagen en veel details. Daarna ontplooit deze compositie van pianist Michel Reis zich over de volle breedte, mede opgeluisterd door een mooie solo van gastsolist Joshua Redman, die aan drie van de acht stukken meedoet.

Jammer genoeg lijkt het er een beetje op dat Mendoza met dit openingsstuk zijn meeste kruit heeft verschoten want in zijn andere drie bijdragen (Never seen again, Cross country en Dante) komen we dit hoge niveau niet meer tegen. De andere stukken werden door Michel Reis zelf gearrangeerd. Heel fraai is zijn Catherine’s song, een ode aan de waarschijnlijk zeer lieftallige Catherine Shin. Ondanks de titel van het album moet men geen baanbrekende nieuwlichterij verwachten. De vrijheid bestaat voor Reis veeleer uit de kans om het eigen werk breeduit te etaleren.

Bezetting:
Michel Reis - piano,
Marc Demuth - bas,
Paul Wiltgen - drums,
Joshua Redman - gast, tenorsax,
Luxembourg Philharmonic o.l.v. Vince Mendoza.

Beluister het album HIER.