Een album van Avishai Cohen, in dit geval de bassist. Er is dus geen noot trompetspel te horen, waarbij dit trio toch op vier stukken een andere drummer telt: Jeff Ballard. De ruggengraat wordt gevormd door Cohen zelf, pianist Itay Simhovich en drummer Eviatar Slivnik, terwijl de bassist op het stuk Sliv El ook nog zelf piano speelt. Die term betekent (in kleine kring) zoveel als dat iemand het geweldig doet, en zo klinkt dit stuk inderdaad: een fraaie rollin’ piano met alleen de drums van Ballard op de achtergrond. En ook een poos op de voorgrond, met een repeterend motiefje van Cohen achter zich.

Het album zit vol met bijna onopvallende stukjes virtuositeit. Zoals in het slotstuk Closure, ‘what else’, waar verschillende ritmes tegen elkaar oplopen. En in My brues (Japanse uitspraak) lijkt de harmonische fijnzinnigheid van Ahmad Jamal haast achteloos uit de binnenzak van Cohen te komen. Solo’s zijn er genoeg voor de bassist op dit album met tien stukken, waarvan alleen Eternal child uit een andere componistenkoker komt, namelijk van Chick Corea. Het album is ook bedoeld als een huldeblijk voor Corea, met wie Cohen vanaf de jaren negentig veel samenspeelde.

Pianist Simhovich maakt in Tonight grote indruk – en dan te bedenken dat hij op dat moment (januari 2026) nog maar 22 jaar was. Kennelijk weet Avishai Cohen het beste uit zijn collega’s te halen. Geacheveerde jazz, maar zonder op de borstklopperij. Zoals de beste gedichten - volgens C. Buddingh’ - soms bij het aardappelschillen worden geboren.

Bezetting:
Avishai Cohen - bas,
Itay Simhovich - piano,
Eviatar Slivnik, Jeff Ballard - drums.

Beluister het album HIER.