Interviewsuitgelicht

Mark Alban Lotz vult Jazz On The Sofa met diamanten

Mark Alban Lotz is al enige jaren initiatiefnemer van Jazz On The Sofa. Maar nu, nu de kunsten enigszins opkrabbelen in de naweeën van corona, is hij ervan overtuigd dat het project aan musici nieuwe kansen biedt, omdat Jazz On The Sofa zich met zijn project ‘Hidden Diamonds’ vooral richt op lokale kunstenaars uit Zeist en omgeving. Maar dergelijke initiatieven bestaan toch al veel langer en steken vooral de kop op in deze duistere tijden van Covid-19?

Mark Lotz: "Ik ga voor een programmering die niet gaat voor ‘caché’ namen, maar bijna uitsluitend de lokale Zeister artiest."
Mark Lotz: “Ik ga voor een programmering die niet gaat voor ‘caché’ namen, maar bijna uitsluitend de lokale Zeister artiest.”

“Nee”, zegt Mark Alban Lotz, organisator én jazzmusicus, “die vergelijking gaat niet op. Ik ga namelijk niet voor helden in de programmering, voor de zogeheten relevante, ticket verkopende artiest, of de musicus die in de spotlights staat. Ik concentreer mij op de artiesten in ‘mijn eigen kleine dorp’. Dat deed festival Jazz On The Sofa altijd al, maar nu heb ik voor het eerst ook geld om daadwerkelijk een opdracht voor vier producties aan lokale makers te kunnen geven. Zonder een ster of publiekstrekker.”

“De coronapandemie en ook de financiële crisis hebben ons geleerd dat politiek die in alleen markteconomische principes denkt, niet werkt”, zegt Mark Alban Lotz. “Dat geldt voor de economie, de burger, voor kortom de gehele maatschappij en uiteraard dus ook voor onze sector de kunst, de muziek. Er was vanuit de politiek en het bedrijfsleven wel empathie voor de kunstenaars, maar weinig concrete hulp. Wij stonden aan een kruispunt waar we nieuwe wegen hadden kunnen inslaan. Nu als alles weer open gaat zie ik nog steeds weinig verandering. Jazz On The Sofa gaat daar verandering en een precedent in scheppen.” Over dit laatste iets verderop in dit artikel meer.

“Jazz On The Sofa heeft in de voorgaande vijf edities altijd een grote focus gehad op juist lokale makers, die voor ongeveer de helft deel van de programmering uitmaakten. Met de zesde editie probeer ik dat te toppen met het project Hidden Diamonds. Ik ga dus voor een programmering die niet gaat voor ‘caché’ namen, maar bijna uitsluitend de lokale Zeister artiest. Dat is sexy en ik ben er zeer trots op. Met behulp van de – ronduit fantastische – regeling 2PCovid van het Fonds voor de Podiumkunsten gaat mijn kleine woonkamerfestival nu zelfs opdrachten geven voor vijf producties die in verband met Covid-19 in mooie locaties in en rondom Slot Zeist plaats vinden.”

De programmering heeft steeds een lokale maker aan een andere, inspirerende maker gekoppeld, stelt Mark Alban Lotz. “Soms out of the box, genre- en discipline overschrijdend en leeftijdgrenzen voorbij gaand. Het mooie is – en daar ben ik ook zeer trots op – dat daar zeven vrouwen in zijn opgenomen.”

De initiatiefnemer noemt zijn festival precedent scheppend. Wat bedoelt hij daarmee? “Ik laat bij wijze van spreken de zogenaamde ‘losers’ het gezicht van het festival zijn. Dat doet verder echt niemand. Artistiek gezien is dat zeker een uitdaging, omdat het een totaal andere mindset behoeft. Geen grote namen, nee, juist niet! Wij gaan voor solidariteit en niet voor snel gewin. Populisme is in onze sector vaak alom aanwezig. Duurzaamheid is uiteindelijk de bedoeling.”

Die mindset, daar gaat het Mark Alban Lotz vooral om. Hij vindt die zo belangrijk om daarmee verandering in de kunstsector te bewerkstelligen. Daarmee zaken aan de orde te stellen, waarvoor het naar zijn mening de hoogste tijd is. “Onze sector draait alleen om sensatie. Laat ons dat toch een keer loslaten en ook voor duurzaamheid gaan. Qua artistieke inhoud kan dat zeker, relevantie wordt echter vandaag de dag aan het aantal stoelen afgemeten dat de artiesten bezet krijgen.”

Mark Lotz: "Groter denken, kleiner doen, daar moet het in de toekomst om gaan."
Mark Lotz: “Groter denken, kleiner doen, daar moet het in de toekomst om gaan.”

Lotz vindt ‘zijn’ mindset zo belangrijk omdat in de periode van de beperkende maatregelen rond corona “juist publicaties en airplays rond lokale artiesten in plaats van de bekende internationale namen, ook zo belangrijk waren.” Bovendien haalt hij pleidooien en publicaties van oud-vicepresident van de Raad van State en (recentelijker) oud-informateur Tjeenk Willink aan, die markteconomisch denken en de daaraan gelieerde politiek als een van de grote problemen en doodlopende wegen van dit moment benoemt. Groter denken, kleiner doen, daar zou het volgens beiden om moeten gaan. Want marktdenken hoort niet alleen in de politiek, maar zeker ook niet in de wereld van kunst en cultuur thuis. Marktdenken vraagt als tegenwicht om een sterke overheid, maar die is er hier in Nederland niet, omdat die overheid alleen maar stappen terug heeft gezet. Vraag het maar aan alle jazzmusici…

En dus gaat Jazz On The Sofa op 7 november met het thema Hidden Diamonds van start, met in de spits vier unieke producties:

– José Bosschers en Bert van den Brink (zang/piano): klassiekers rond de liefde m.m.v. verteller Esther Kornalijnslijper (première) in de kerk van de Broedergemeente.
– Peter Peuker, Gijs Idema en Jos Machtel (tenorsaxofoon/gitaar/bas): programma rond Stan Getz (première) in Van Tellingen Interieurs.
– Marius Beets, David Kweksilber en Sebastiaan van Bavel: Blues in Europese Abstractie (première) in de bovenzaal van Slot Zeist.
– Ella Zirina, Cengiz Arslanpay en Mark Lotz (gitaar/elektronica/fluiten): Soundscapes van Elektronica (wereldpremière) in de kleine zaal van de Broedergemeente.
– Wieke Garcia en Marieke Snijders (zang/harp en zang/piano): EP-releaseconcert van Big Blue Rise in het Koetshuys van de Broedergemeente.
– Estrella Acosta en Paulinho Paes: klanken uit Cuba en Brazilië in Slot Zeist.

Alle optredens zijn gesitueerd op locaties in en om Slot Zeist zoals het Koetshuis, de kleine en grote zaal van de Evangelische Broedergemeente, Van Tellingen Interieurs en Vrije Hogeschool Zeist.

Tot slot wijst Mark Alban Lotz er op dat Jazz On The Sofa ook een ‘gewoon’ festival is, dat net als alle vergelijkbare evenementen ook landelijke bezoekers en belangstellenden trekt.

RINUS VAN DER HEIJDEN
Foto’s GEMMA KESSELS

 

www.jazzonthesofa.nl

Previous post

Nou nou nou, deze eerste elpee van Lucas Santana!

Next post

Sonico brengt prachtige ode aan Eduardo Rovira

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *