Opinieuitgelicht

Een melodietje, een lied, verdamping en weer melodie

COLUMN


Wij hebben gereserveerd. Maar goed ook, want het is ‘uitverkocht’.  Het vorige concert van Maria Mendes en Vincent Houdijk was dat ook al; een opleving? Jazz geland in Heerlen?

Tricycle bestaat uit Tuur Florizoone, Vincent Noiret en Philippe Laloy. Foto Nicole Bolton
Tricycle bestaat uit Tuur Florizoone, Vincent Noiret en Philippe Laloy. Foto Nicole Bolton

Het theatercafé van het Cultuurhuis oogt vanavond gezellig. Hier wordt niet over een nacht ijs gegaan. Ingelijste posters aan de wand van alle jaargangen van Heerlen Jazzt geven blijk van traditie, verbinding en vernieuwing. Stoelnummertjes en klaarliggende blokjes voor bestellingen, geheugensteuntjes voor de coronahuisregels.

Tuur Florizoone en de zijnen weten hier het publiek op hun hand. Terecht, met charme, eenvoud en positiefgeladenheid. Geen moment wordt het teveel of te lang; het is vooral prachtige  muziek. Geraffineerd samenspel, daar draait het om bij Tricycle. Een prachtig gekozen naam overigens. Het uitverkochte huis ademt cultuur.

Zelden zie je een groep waar de lichaamstaal zo in elkaar overvloeit, noten lijken te dansen op de lijntjes, de spelers soms fysiek één met het instrument. Bij dit trio werken alle radartjes samen en grijpen in elkaar. Een subtiel samenspel, de mannen  bewegen alsof ze met een draadje aan elkaar zijn verbonden. Deze bewegingen spelen op elkaar in, raken elkaar aan, of zetten zich schrap. Soms lijkt ’t alsof ik naar een animatie kijk. Is dit ingestudeerd of ben ik getuige van een zeldzame symbiose. Ik houd het op het laatste.

Terwijl dit alles zich voltrekt, openbaart zich een fraai staaltje muzikaal  op elkaar ingespeeld zijn en technisch kunnen. De composities en arrangementen van Tuur Florizoone komen er op hoog tempo, met veel gevoel voor timing en impact uit. Dan weer afgewisseld met piepkleine nootjes, die verworden tot een melodietje, het melodietje wordt een lied, het lied wordt een samenspel, tempo neemt  zijn vlucht en dan verdampt het weer, een melodietje rest. Dit proces voltrekt zich weer opnieuw langs andere melodische wegen.

Originele vondsten vermengd met muziek uit de Balkan, klezmer, blues, cool jazz, jazzrock, alles komt voorbij.  Een verademing in barre tijden. Moe en voldaan bestellen wij wapperend met het papiertje een wijntje vanuit onze stoel.

JO DAUTZENBERG

TRICYCLE

Cultuurhuis Heerlen, 1 oktober

Tuur Florizoone – accordeon
Philippe Laloy – sopraan en altsaxofoon en fluit
Vincent Noiret – contrabas

Previous post

Eerbetoon aan Steps Ahead in vaardige Belgische handen

Next post

‘CROSS’ van Robert Koemans om jaloers van te worden

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *