Cd-recensies

Edward Capel bouwt een mooi imperium van eigen klanken

Treffende titel voor een cd: ‘Now Only The Horns’. Want op de solo-cd met die naam bespeelt de Eindhovense rietblazer Edward Capel alleen maar toeters: altsaxofoon, sopraansaxofoon en altklarinet. Om de muziek te vervolmaken zet hij ook nog wat elektronica in.

Edward-Capel_400 Edward Capel bouwt een mooi imperium van eigen klankenIn elf eigen stukken bouwt Edward Capel een mooi klankimperium. Het kan niet anders dan dat alle composities langs geïmproviseerde weg zijn ontstaan, maar vreemd genoeg klinken ze of er een lange weg van studie aan is vooraf gegaan. De stukken hebben duidelijk een kop en staart, zijn aangenaam beluisterbaar en krijgen efficiënte ondersteuning van elektronica, die de saxofonist vooral een ritmische functie meegeeft. Daardoor is er sprake van een grote diversiteit, die wordt versterkt door de diverse uitgangspunten die Capel nam voor zijn composities.

Je hoort er duidelijk de verschillende invalshoeken in terug, die hij opdeed bij groepen als Blast, The Bluntaxe3 FT, Het Beukorkest, Vlek en Happy Camper. Edward Capel componeert regelmatig voor saxofoonkwartet, big bands, improvisatie-ensembles en fanfare. Bovendien beweegt hij zich ook op het vlak van film en beeldende kunst. Al die invloeden en opgedane ervaring zijn terug te horen op Now Only The Horns. Dat daardoor lijkt op een werktafel waarop Edward Capel de basiselementen voor zijn composities heeft uitgespreid.

Die laatste bewering zou de luisteraar op het verkeerde been kunnen zetten. Want Now Only The Horns is geen kladbloc met wat aantekeningen. Integendeel. De ruim drie kwartier durende schijf geeft een vrij volledig beeld van een musicus die de ene keer voor rake sfeertekeningen zorgt en op andere plekken laat horen hoe fraai en indringend improvisatiemuziek kan zijn. En dat lekker allemaal in zijn eentje. Knap hoor.

 

RINUS VAN DER HEIJDEN

 

Edward Capel – Now Only The Horns
eigen beheer / info  e.capel@planet.nl

Edward Capel – altsaxofoon, sopraansaxofoon, altklarinet, elektronica

 

Vorige bericht

Ameen Saleem is voor jazzpuristen een gruwel

volgende bericht

Martin Lawrence verrast, verbijstert en verwart 

Geen reacties

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *