Concertrecensiesuitgelicht

IJzersterk begin corona-editie Jazz in Duketown

Vorig jaar ging Jazz in Duketown niet door, maar dit jaar werd er een online-versie neergezet die er mocht zijn. Afgezien van een paar geluids- en beeldtechnici, ondergetekende en enkele festivalmedewerkers, werd het Jazz in Duketown in een lege zaal. Merkwaardig was het dat er niet vijftig of desnoods dertig bezoekers werden toegelaten, terwijl bij dat andere grote festival in Rotterdam maar liefst 3500 bezoekers aanwezig waren. Je hebt cultuur en cultuur moet minister Hugo de Jonge gedacht hebben. En natuurlijk kunnen volgens hem jazzliefhebbers nog altijd een dvd of cd opzetten.

Marit van der Lei beet het spits af van Jazz in Duketown 2021.
Marit van der Lei beet het spits af van Jazz in Duketown 2021.

Duketown moet het met een livestream voor YouTube en Zoom doen. Vocalist Marit van der Lei beet het spits af. In de grote zaal van de Verkadefabriek speelde haar band op een enorm podium voor een lange rij beeldschermen waarop luisteraars via Zoom te zien waren, die zichtbaar genoten en na elk nummer hard klapten. Dat applaus moest je erbij denken want het was wel te zien, maar in de zaal niet te horen. Marit pakte de situatie perfect op, ging in gesprek met het onhoorbare publiek op de schermen en deed onverstoorbaar of ze voor een bomvolle zaal stond. Ze genoot en dat deed haar band ook.

Het concert van Marit van der Lei met op de achtergrond de Zoom-beeldschermen.
Het concert van Marit van der Lei met op de achtergrond de Zoom-beeldschermen.

Dit optreden was de prijs die ze vorig jaar bij de Conservatorium Talent Award had verdiend. Haar optreden toonde aan hoe terecht dat was want nu, een half jaar later, was er ondanks de lange speelpauze opnieuw progressie te horen. Trompettist Kenny Wheeler is nog steeds haar grootste bron van inspiratie en daar is pianist Paul Bley nu bijgekomen, van wie ze naast haar eigen composities een nummer zong. Ze besloot dit spannende optreden met een lange versie van Eventually I Will waarmee ze de jury tijdens de Talent Award ook al had overtuigd.

De leider van het Efe Erdem Three4 liet de zachte kant van de trombone horen.
De leider van het Efe Erdem Three4 liet de zachte kant van de trombone horen.

In de veel kleinere Clubzaal speelde de bijzondere groep van de in Rotterdam woonachtige Turkse trombonist Efe Erdem voor een handjevol aanwezige technici. De clubsfeer nodigde nu uit om echt mee te doen en te applaudiseren. Op de website van Duketown staat dat Erdem klassieke muziek uit de 18de en 19de eeuw samen laat gaan met jazzsolo’s en hiphop grooves. Die hiphop grooves heb ik niet ontdekt, maar de rest klopt. Erdem (eerder bij Re:Freshed Orchestra, Di-rect, Doe Maar en Anouk) ziet eruit als een woeste hiphopmuzikant, maar deze ruwe bolster laat juist de zachte kant van de trombone horen, soms zelfs op een über romantische manier.

Strijkers nemen een prominente plaats in bij het Efe Erdem Three4.
Strijkers nemen een prominente plaats in bij het Efe Erdem Three4.

Als bandleider leidde hij het strijkkwartet super strak, terwijl drummer Niek de Bruijn een meedogenloze beat neerlegde bij de vloeiende lijnen van de composities. De strijkers, klassiek met een bescheiden en gedistingeerde oriëntaalse ondertoon, voerden een verraste call-and-response op met de trombonist.

“Ik speel hier in bevreemdende omstandigheden”, zei Yuri Honing.
“Ik speel hier in bevreemdende omstandigheden”, zei Yuri Honing.

Tenorsaxofonist Yuri Honing speelde in de grote zaal, maar anders dan bij Marit van der Lei waren de beeldschermen uitgezet. Het leek of hij er alleen met zijn band was en de enkele technici vielen in de verder donkere zaal weg. “Ik speel hier in bevreemdende omstandigheden”, merkte Honing op. Onwerkelijk was het inderdaad, maar het pakte heel goed uit. Door niets afgeleid speelde Honing een intense set, diep geconcentreerd, alleen gericht op zichzelf en zijn band. Het klonk als een opnamesessie die van begin tot eind in één take werd opgenomen. Honing putte voornamelijk uit zijn laatste cd Bluebeard en sloot af met David Bowie’s After All, een cover van hem die inmiddels al zeven miljoen keer gestreamd is.

Yuri Honing en vaste begeleider Joost Lijbaart.
Yuri Honing en vaste begeleider Joost Lijbaart.

Het intieme karakter van deze online-versie maakte het voor de musici mogelijk om wat te experimenteren met ideeën en gedachtes die het laatste half jaar gedurende de lockdown bij hen naar boven zijn geborreld. Pianist Peter Beets stond met zijn nieuwe kwartet voor het eerst op een podium. Dit nieuwe kwartet is de grootste Nederlandse hardbop-verrassing van de laatste jaren. Je zou het de nieuwe Jazz Messengers kunnen noemen.

Tim Hennekes en Steve Zwanink maken deel uit van het Peter Beets Quartet.
Tim Hennekes en Steve Zwanink maken deel uit van het Peter Beets Quartet.

Beets heeft daarbij de rol van Art Blakey op zich genomen die jonge veelbelovende  talenten onder zijn hoede neemt. In dit geval tenorsaxofonist Gideon Tazelaar, trompettist Ian Cleaver en drummer Tim Hennekes. Drie jonge jazzmusici wiens onstuimige enthousiasme nog aan de lijn gehouden moet worden.

 

Het Peter Beets Quintet met de jonge honden Gideon Tazelaar, Tim Hennekes en Ian Cleaver en voorts met Steve Zwanink en Peter Beets zelf.
Het Peter Beets Quintet met de jonge honden Gideon Tazelaar, Tim Hennekes en Ian Cleaver en voorts met Steve Zwanink en Peter Beets zelf.

Beets zelf is nog net zo onstuimig, swingt harder dan ooit, heeft piano-technisch – hoe dat mogelijk was is de vraag – nog een tandje erbij gezet, en zweept daarmee die jonge gasten nog verder op. Het is eigenlijk aan de iets oudere Steve Zwanink (waarom hebben we nog vrijwel niet eerder van hem gehoord?) te danken dat hij met zijn solide onverstoorbare contrabas de groep niet uit de bocht laat vliegen. Beets heeft de ruime rustperiode goed gebruikt, zodat het repertoire bijna volledig uit nieuwe nummers bestaat. IJzersterke stukken overigens die elke vergelijking met de betere stukken van de Jazz Messengers glansrijk kan doorstaan.

Tekst en foto’s TOM BEETZ

JAZZ IN DUKETOWN

21 mei 2021 – Verkadefabriek, Den Bosch

Marit van der Lei Nextet

Marit van der Lei – zang
Kika Sprangers – altsaxofoon
Jesse Schilderink – tenorsaxofoon
Marre de Graaff – basgitaar
Federico Castelli – gitaar
Willem Romers – drums

Efe Erdem Three4

Efe Erdem – trombone
Juho Valtonen – viool
Çisem Özkurt – viool
Kardelen Buruk – altviool
Eva van Schaik – cello
Anton Davidyants – basgitaar
Niek de Bruijn – drums

Yuri Honing Acoustic Quartet

Yuri Honing – tenorsaxofoon
Wolfert Brederode – piano
Gulli Gudmundsson – contrabas
Joost Lijbaart – slagwerk

Peter Beets Quartet

Peter Beets – piano
Ian Cleaver – trompet
Gideon Tazelaar – tenorsaxofoon
Steve Zwanink – contrabas
Tim Hennekes – drums

Jazz in Duketown wordt vanavond en eerste en tweede pinksterdag voortgezet op diverse locaties in ’s-Hertogenbosch.

WWW . JAZZ IN DUKETOWN . NL

Previous post

Huiskamerconcert van trio Lazarevitch-Sluijs-Verbruggen

Next post

De opmars van Bonsai Panda is niet meer te stuiten

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *