Cd-recensies

Baars en Henneman vertolken de lichtheid van de lente

Muziek die is geïnspireerd op teksten van schrijvers als William Blake, Emily Dickinson en Lucebert. Die bevat de cd ‘Canzoni di Primavera’ van het Duo Baars-Henneman. Mooie en verstilde klanken, afgezet tegen doorwrochte improvisaties. Een cd om licht van in het hoofd te worden.

Duo-Baars-Henneman-cd-hoes Baars en Henneman vertolken de lichtheid van de lenteEen foto op de cd-hoes kan niet duidelijker zijn als het om de muzikale aanpak van Ab Baars en Ig Henneman gaat. Met de ruggen naar elkaar toegekeerd bespelen zij hun instrument, zij de altviool, hij zijn tenorsaxofoon. Elkaars individualiteit respecterend en tegelijkertijd een brug neerleggen om al het moois dat zij willen delen optimaal uit te buiten. Als je musiceert zoals het duo Baars/Henneman dat doet, dan keer je de wereld de rug toe, daal je in jezelf af en voert jouw binnenste  het woord. Het is intuïtie zonder ratio, leven zonder buitenkant, de alledaagse werkelijkheid ontstijgen om muziek tot in haar diepste vezels te ontleden.

En hoort daar een boodschap bij, een toelichting, een verantwoording over hoe en waarom? Nee, zeker niet. Ig Henneman en Ab Baars communiceren op hún manier met de luisteraar wiens gedachten tot verzonkenheid worden gedwongen om zeldzaam intieme muziek tot zich te kunnen nemen.  Zij doen dat met slechts altviool, tenorsaxofoon, klarinet en shakuhachi. En scheppen daarmee een klankwereld die enerzijds nauwelijks toegankelijk is, maar voor degene die er zich voor open stelt, een schat aan ontgonnen muzikaal veldwerk bevat.

Ig Henneman en Ab Baars hebben werk van schrijvers als inspiratiebron gekozen voor Canzoni di Primavera, hun Liedjes van de Lente. Die auteurs zijn Erik Menkveld, Philip Larkin, Lucebert, Franz Schubert, Emily Dickinson (tweemaal), William Blake, Rose Ausländer, Wallace Stevens en Tomas Tranströmer. Het zijn veelal keuzes uit werk dat met de lente heeft te maken: Réveil des oiseaux (Menkveld), Voorjaar (Lucebert), Im Frühling (Schubert) en Depression Before Spring (Stevens), om enkele voorbeelden te noemen. Hier dus de lente, een logisch vervolg op de herfst, die Baars-Henneman eerder op muziek zetten op Autumn Songs.

De inspiratie, gevoed door literatuur, is uiteraard niet tastbaar, wel voelbaar. De muziek is niet voorspelbaar, zoals nooit bij deze twee musici, wel voorzien van een lichte ‘touch’. Al moet een ongeoefend oor daar toch even naar zoeken. Wie dit wil doen, komt in een panopticum terecht, waar grillige klanken elkaar opzoeken en zich tegen elkaar richten. Waar het klankbeeld van de blaasinstrumenten ineen vloeit met dat van de altviool, waar thema’s uiteen vallen in gerafelde klanken, om te worden opgepakt teneinde vrije improvisaties meer gewicht mee te geven. Maar hoe het ook zij, er is dat ondefinieerbare dat elke noot magie meegeeft. Magie die muziek nodig heeft, maar haar te vaak ontbeert. Magie die de luisteraar aan de vleugjes lichtheid van een lente doet proeven.

RINUS VAN DER HEIJDEN

Duo Baars-Henneman – Canzoni di Primavera
Wig.
Distr. Subdist, Cdbaby, Subradar, Catalycticsound, Toondist

Ab Baars– tenorsaxofoon, klarinet, shakuhachi
Ig Henneman– altviool

www.subdist.com

www.cdbaby.com

www.subradar.no

www.catalycticsound.com

www.toondist.nl

Vorig Artikel

North Sea Jazz verwent wederom de fijnproevers

Volgend Artikel

Verbond tussen jazz en een voormalige kolenmijn

Geen Reactie

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *