Het concert van de Britse drummer Tom Skinner was tijdens het Transition festival 2025 een opvallende tegenpool in de programmering. In de afgelopen weken was hij even terug in ons land. Het publiek kon nader kennis maken met zijn muziek waarmee hij een beroep doet op onze verbeeldingskracht. De ongebruikelijke bezetting van zijn ensemble was een extra stimulans om die te ondergaan.

Alle muziek is gebaseerd op het arsenaal waaruit maker en toehoorder putten. Het resultaat is altijd een bundeling van ervaringen, referenties, verbeeldingskracht en inventiviteit. Het is erg logisch om deze relativering los te laten op Tom Skinner. 

Kaleidoscopic Visions is een weergave van innerlijke drijfveren. Op het album maakt Skinner gebruik van compilatietechnieken die live lastig uitvoerbaar zijn. Tijdens het concert zijn het juist de improvisaties die de intenties van de muziek versterken. De ideeënrijkdom wordt verklankt door akoestische instrumenten, die een pad volgen dat melodieën in een kader tussen jazz en tijdloze klassieke elementen plaatst. 

De term ‘neoklassiek droppen’ wekt wellicht verkeerde associaties. Het experiment van Skinner zit in de vertaling van verhalen naar zorgvuldig gekozen expressie, die stuurt op minimalisme en sfeer. De samenstelling van zijn ensemble maakt interessante kleuren mogelijk. Staande en stromende melodieën worden in een klankveld geweven. Drumpartijen zijn vrij nadrukkelijk aanwezig, maar hebben een organische, weinig dwingende functie.

De muziek is onderhoudend en beweegt, fraai opgebouwd, op en neer tussen rust en extase. De groepsleden opereren binnen de structuren in de doorgecomponeerde muziek en vinden vrijheid in lossere episodes. Wanneer zij vertragen en hun instrumenten laten balanceren op vertraging en intimiteit, klinkt de muziek poreus.

Het cellospel van Kareem Dayes is onontkoombaar. Zijn instrument klinkt als een menselijke stem. Wanneer hij in The Maxim de mbira (duimpiano_ imiteert klinkt zijn melodie als primitieve schilderkunst. Daaronder een arrangement voor het ensemble waarin herhaling van akkoorden doet denken aan minimal music, zonder de dwingende hypnotiserende uitwerking. Pianist en zanger Yaffra verrast in See How They Run met zijn stem en zijn terughoudende zang. Het lied schept sfeer en zweeft in de ruimte.

Het concert wordt afgesloten met The Journey, een stuk van het eerste album dat live veel meer stuwkracht meekrijgt en doorleefder klinkt dan de cd-opname. De albums zijn zeker de moeite van het beluisteren waard, maar deze muziek komt beter tot uiting in de ruimte van een zaal.

Tom Skinner (1980), een vooraanstaand lid van de Londense jazzscene, speelde bij de Tomorrow’s Warriors, in de kwartetten van Denys Baptiste, Byron Wallen, Ingrid Laubrock en Martin Speake, in de groepen van Cleveland Watkiss, Task Force (hip-hop), Jean Toussaint, Stanley Turrentine, Branford Marsalis, Dusko Goykovich, Nick Ramm en de Afrikaanse mbira-speler Chartwell Dutiro.

Meer recent, van de oprichting tot de ontbinding (2011-2022), zat Skinner in Sons of Kemet. In 2020 nam hij deel aan het twaalfkoppige project London Brew en leidde hij de groep Jade Fox. Hij is betrokken bij het F-ire Collective en Indigo. Samen met Dave Okumu en Tom Herbert leidt hij de groep Jade Fox en met Thom Yorke en Jonny Greenwood, beiden uit Radiohead, richtte hij in 2021 The Smile op. 

Voices of Bishara (2022) was Skinners eerste album onder eigen naam. Met Kaleidoscopic Visions slaat hij een brug tussen verleden en toekomst, in een tijdlijn van zijn leven die in zijn creatieve onderbewustzijn is verwerkt, meldt de biografie op zijn website. Gezien het lijstje zeer uiteenlopende samenwerkingen waar hij sinds 1998 bij was betrokken, is hij een muzikale veelvraat.

De indrukwekkende opsomming bewijst in zijn geval maar weer eens dat een glansrijke carrière een leerschool is, die tot stand komt uit dienstbaarheid. Na zijn betrokkenheid bij zoveel projecten is het niet verwonderlijk dat Skinner wat afstand nam om zich te richten op componeren en een eigen ensemble vormde om zijn composities uit te voeren.

TOM SKINNER

LantarenVenster Rotterdam, 22 januari 2026

Chelsea Carmichael – tenorsaxofoon, dwarsfluit
Robert Stillman – tenorsaxofoon
Kareem Dayes – cello
Yaffra – zang, piano
Tom Herbert – contrabas, zessnarige Fenderbas
Tom Skinner  drums, percussie

Kijk hier naar clips van Tom Skinner

Setlist

1 There's nothing to be scared of

2 Auster

3 Margaret Anne

4 Kaleidoscopic visions

5 MHA

6 Still (Quiet)

7 The maxim

8 Extensions 12

9 Logue [ft. Contour]

10 See how they run [ft. Yaffra]

11 The journey - toegift