Alles kan worden aangepast. Dat is een van de kenmerken van de programmeertaal ‘Smalltalk’ (uit de jaren zeventig), die zich voornamelijk richt op de communicatie tussen objecten. Dynamiek is ook een belangrijke eigenschap. Het lijkt eerst lastig om een verklaring te vinden voor de titel van dit album (het wordt in de ‘inlay’ ook niet uitgelegd) maar na een poosje krijg je wel een idee. 

De formatie GingerBlackGinger heeft zelf ook al zo’n mysterieuze naam. Gemberzwartegember – het lijkt geen gemakkelijke toevoeging aan een gerecht. Maar misschien moeten we het zien als iets nieuws met een eigen betekenis. Zo klinken de acht stukken op Smalltalk Code van de Belgische bassiste Yannick Peeters (1981) ook; een mengvorm van uitgeschreven partituren en passages waarin de bandleden hun eigen vormen moeten vinden. Heen en weer kaatsen tussen vaste punten dus, net als gebeurt in de programmeertaal van de titel. 

De groep van Yannick Peeters werd voor dit album verrijkt door een gastoptreden van de Amerikaanse altsaxofonist Tim Berne. Hij speelt een markante rol voor de sound van deze groep, net als gitarist Frederik Leroux en drummer Tom Rainey. Er is trouwens nog een altist te horen: Frans van Isacker. Het is overdachte en zeker geen gemakzuchtige muziek die Peeters ons laat horen; nukkige en heen en weer schietende klanken die een duidelijke identiteit verraden. Het album wordt afgesloten met een korte versie van Mothers of the veil van Ornette Coleman. Ook iemand die zich niks van anderen aantrok.

Bezetting: 
Frans van Isacker (altsax),
Frederik Leroux (gitaar),
Tom Rainey (drums), 
Yannick Peeters (bas), 
+ Tim Berne (altsax).