Goed en nerveus begin van North Sea Jazz Festival
Gilad Hekselman en Ben Wendel overtroefden menige groep op de openingsavond van North Sea Jazz 2019.[/caption]
Spanning is er altijd op de eerste dag van het North Sea Jazz Festival. Dit jaar waren er weer wat veranderingen. De begin- en eindtijden waren naar voren geschoven en de regels voor de beveiliging waren aangepast, maar nog niet begrepen door nerveuze beveiligers. Het duurde even, maar uiteindelijk liep de 44ste editie van dit mammoetfestival toch weer op rolletjes. En zeker zo belangrijk, er viel te genieten van veel prachtige muziek.
[caption id="attachment_11777" align="aligncenter" width="700"]
Melissa Aldana is nog onbekend, maar dat zal niet lang duren.[/caption]
Veel onbekende jazzmusici maakten deze eerste dag hun opwachting. Soms waren dat aangename verrassingen, soms viel het tegen. Zo begon de openingsdag met het Aarhus Jazz Orchestra dat geleid werd door de Cubaanse drummer Dafnis Prieto. Het was wat braaf, en veel latin-gevoel viel er niet te bespeuren.
Dan werd je een stuk vrolijker bij de Iraanse kemenchespeler Kayan Kalhor die met het Rembrandt Frerichs Trio speelde. Kalhor, met een typisch Iraanse snor in de vorm van een gootsteenborstel, speelde de kleine traditionele viool door er fanatiek op te strijken en te tokkelen, waarbij de vette klank een stuk extroverter klonk dan verwacht mocht worden van intieme wereldmuziek. Dankzij Frerichs die al even fanatiek de piano aanviel, werd het uiteindelijk een gelijkspel tussen jazz en wereldmuziek.
[caption id="attachment_11779" align="aligncenter" width="701"]
Het Rembrandt Frerichs Trio trad op met kemenchespeler Kayan Kalhor.[/caption]
Er waren veel pianisten en van hen die ik hoorde, viel Christian Sands op. Hij was vaker in ons land, maar meestal als sideman van contrabassist Christian McBride. Met zijn eigen trio bewees hij de stap naar het grote podium te hebben gemaakt. Hij speelt modern en creatief, maakt gebruik van enkele nootjes en veel rust die hij laat overspoelen door vloedgolven van noten. Een ‘new kid on the block’ om in de gaten te houden.
[caption id="attachment_11781" align="aligncenter" width="700"]
Christian Sands zorgde voor een verrassend concert.[/caption]
Dat gold ook voor de Chileense tenorsaxofonist Melissa Aldana waar nog vrijwel niemand van heeft gehoord. Ook zij is een talent, maar in tegenstelling tot Sands nog lang niet uitgerijpt. De potentie was er. Haar soli ontbeerden echter structuur en werden ontsierd door de vele toonladders die ze beklom en afdaalde. Tekenend was het ook dat haar gitarist Lage Lund de mooiste solo speelde.
[caption id="attachment_11776" align="aligncenter" width="400"]
James Brandon Lewis speelde heftige free jazz met een stevig rockritme.[/caption]
Interessant was dat Rymden, de nieuwe groep van Bugge Wesseltoft behoorlijk saai uit de hoek kwam en werd overtroefd door de relatieve nieuwkomer, tenorsaxofonist Ben Wendel die op alle vlakken meer substantie toonde. Met gitarist Gilad Hekselman - hij speelde de gemeenste glissandi - en pianist Aaron Parks had hij ook de ideaalste jazzgroep die denkbaar is. Ook tenorsaxofonist James Brandon Lewis, geen nieuwkomer meer, speelde heftige free-achtige jazz met een steady rockritme. Waaraan de lekker schmierende trompettiste Jaimie Branch een onmisbare bijdrage leverde.
[caption id="attachment_11778" align="aligncenter" width="700"]
Myrthe van de Weetering zorgde voor klanken die we nog niet kennen.[/caption]
Een van de opmerkelijkste optredens was van de Nederlandse violiste Myrthe van de Weetering, die zowel introvert als explosief haar elektrische viool bespeelde. Haar muziek voegde nieuwe elementen toe en was net weer anders dan wat we al zo goed kennen. En was daardoor de verrassing van de dag.
[caption id="attachment_11780" align="aligncenter" width="700"]
Tower of Power bestaat al meer dan vijftig jaar. Geheel rechts zanger Marcus Scott, derde van links baritonsaxofonist Stephen 'Doc' Kupka en vijfde van links Emilio Castillo.[/caption]
De eerste dag werd afgesloten op de enige goede manier: met een feestje. Tower of Power was daarvoor ingehuurd. Deze band uit Californië bestaat al vijftig jaar en de oprichters saxofonist Emilio Castillo en baritonsaxofonist Stephen ‘Doc’ Kupka zitten er nog steeds bij. Deze band die al in de jaren tachtig op North Sea Jazz stond en toen door jazzpuristen werd gemeden als zijnde te veel pop, bleek nu een jazzband te zijn die muziek maakt die leuk mag zijn. Swingend, messcherp en met veel soul. Kortom een feest om de komende twee dagen op terug te kijken.
Tekst en foto’s TOM BEETZ
North Sea Jazz Festival 2019 Ahoy' Rotterdam, 12 juli '19
Dafnis Pietro Big Band en The Arhus Jazz Orchestra Dafnis Prieto – muzikale leiding en drums Cesar Joaniquet, Johan Toftegaard, Kati Brien, Michael Bladt, Michael Olsen - saxofoons Georgina Jackson, Jakob Sørensen, Jan Lynggaard, Lars Søberg – trompet Henrik Resen, Jonas Lindh, Niels Nørgaard, Stefan Ringive - trombone Mads Bærentzen - piano Yasser Pino – contrabas Eliel Lazo - percussie
Kayhan Kalhor en Rembrandt Frerichs Trio Tony Overwater – violone en contrabas Rembrandt Frerichs - piano Vinsent Planjer - drums Kayhan Kalhor - kemenche
Christian Sands Trio Christian Sands – piano Yasushi Nakamura - contrabas Jerome Jennings - drums
Melissa Aldana Quartet Melissa Aldana – tenorsaxofoon Lage Lund – gitaar Josh Ginsburg – contrabas Kush Abadey - drums
Rymden Bugge Wesseltoft – piano en toetsen Dan Berglund - contrabas Magnus Öström - drums
Ben Wendel Seasons Band Ben Wendel - tenorsaxofoon Gilad Hekselman - gitaar Aaron Parks - piano Matt Brewer - contrabas Kendrick Scott - drums
James Brandon Lewis Unruly Quintet James Brandon Lewis - tenorsaxofoon Jaimie Branch - trompet Ava Mendoza - gitaar Luke Stewart - contrabas Warren ‘Trae’ Crudup III - drums
Myrthe van de Weetering Coen Kaldeway - saxofoons Myrthe van de Weetering - viool Xavi Torres - piano Vincent Arp - contrabas Mark van Kersbergen - drums
Tower of Power Emilio Castillo - tenorsaxofoon en zang Marcus Scott – zang Tom Politzer – tenorsaxofoon Stephen 'Doc' Kupka – baritonsaxofoon Adolfo Acosta - trompet Sal Cracchiolo - trompet Jerry Cortez - gitaar Roger Smith – toetsen Marc van Wageningen – contrabas David Garibaldi - drums
