Het contract tussen jazz en barok volgens Jordi Savall
Toen in de middeleeuwen de meerstemmige muziek ontstond, betekende dat de introductie van het zogeheten contrapunt. Terwijl een vaste stem de melodie aangaf, waren er twee of drie andere stemmen die daarop improviseerden. De instrumentalisten uit de zeventiende-eeuwse barok - en nu komt Bach op de proppen - verruilden de gezongen meerstemmigheid voor instrumentale meerstemmigheid (polyfonie). Ze speelden in plaats van de vaste zangstem vaste akkoorden (het zogeheten basso continuo), waarover de individuele spelers konden fantaseren, zeg maar improviseren. Je hoeft maar naar de fuga’s van Bach te luisteren om te beseffen tot wat voor prachtige muziek zoiets kan leiden.
GRENZEN Hetzelfde gebeurt in de jazz. Maar net als ten tijde van Bach en zijn collega’s uit de barok, zijn er grenzen aan de muzikale vrijheid van improviserende jazzmusici. Zolang ze maar vasthouden aan de afgesproken akkoordschema’s, mogen ze zoveel improviseren als ze willen, hun fantasie zelfs af en toe laten ontsporen. Vooral voor de de wat minder avontuurlijke jazzliefhebber zorgen die vaste muzikale schema’s voor net dat beetje harmonieuze houvast, om niet het gevoel te hebben in een chaos van noten ten onder te gaan. Wie dat toch wil, kan overstappen op de free jazz en komt dan vanzelf terecht bij Coltrane en diens navolgers. Een musicus die alles weet van improvisatie is de Catalaanse viola da gamba-speler Jordi Savall: ”De gamba is de dochter uit het huwelijk van de luit en de cello.’’ De renaissance- en barokmuziek die hij ten uitvoer brengt, heeft natuurlijk niets te maken met jazz, maar de grote rol die improvisatie speelt in beide muziekgenres maakt hem wel een boeiende gesprekspartner. Diegenen die nog denken dat improviseren gelijk staat aan lekker je gang gaan, helpt Savall snel uit hun droom: ”Ook het improviseren in de jazz is gehouden aan strenge regels. Natuurlijk kun je er prima improviseren, zolang je maar binnen de specifieke grenzen van de stijl blijft. En die grenzen zijn vaak heel strikt.’’JOHAN BOSVELD beeld DAVID IGNASZEWSKI beeld voorpagina JOSEP MOLINA
Jordi Savall i Bernadet (1941) is een Spaans-Catalaanse musicus, componist en dirigent. Hij is beroemd geworden als bespeler van de viola da gamba en geldt sinds de jaren als een van de belangrijkste personen in de wereld van de oude muziek. Savall is de oprichter van drie gezelschappen: Hespèrion XXI, La Capella Reial de Catalunya en Le Concert des Nations. Zijn repertoire bestaat uit middeleeuwse muziek, renaissance-, barok- en volksmuziek. (Bron: Wikipedia)




