Vandoorn en Van Vugt over de rust der tevredenheid
OVERGEVEN
“De ritmesectie wisselde een paar keer tijdens onze tournee”, zegt Marc van Vugt. “We speelden onder andere met Mark Kelso, in Canada een heel bekende drummer. En ook met gitarist Michael Occhipinti die we al vanaf 1991 kennen. Met hem werken we wel vaker. Je moet je onder deze omstandigheden overgeven aan dat het gaat worden wat het wordt. Voor we vertrokken zijn we thuis weken bezig geweest om alles voor te bereiden. Je kunt niet alles van tevoren inschatten, maar we zaten er niet ver naast. In Canada heb je veel goede musici, er gebeurt heel veel. Je móet wel op deze manier werken, omdat het anders niet te betalen is. Voordeel is dat je de kans krijgt om met veel verschillende mensen te werken. Opvallend was dat de musici zo goed waren voorbereid. Het is een eer dat ze zich zó in jouw muziek hebben verdiept. Zodoende klonken al onze eigen stukken bij elk concert anders. En het publiek? Sommige plekken zaten tjokvol, op andere plaatsen kwamen zeventig, tachtig liefhebbers opdagen. En soms dachten we wel eens: dat hadden er ook honderd kunnen zijn!”BEWUST
“Als vocalisten al schrijven, gaat het altijd over zangtechnieken”, weet Ineke Vandoorn. “In pop- en jazzmuziek spelen andere zaken, zoals expressie en professionaliteit. Nadat het boek was verschenen, werd ik me pas bewust van de inhoud. Daarom heb ik voor de Engelse versie, die in januari 2016 uitkwam bij ArtEZ Press een andere titel gekozen: Singing From the Inside Out. Professioneel zingen betekent voor mij namelijk de diepte ingaan. Het belangrijkste verschil tussen klassiek en niet-klassiek is dat musici tijdens een klassieke opleiding worden getraind om bestaande rollen te brengen. Maar bij pop, jazz en wereldmuziek geldt: wie ben jij, hoe treed je naar buiten? Hier creëer je zelf je traditie. De artistieke welteverstaan.” Waarop Marc van Vugt aanvult: “Bjørk is een van de grootste creatieve geesten van de popmuziek, terwijl je je kunt afvragen of ze wel zo’n goede zangeres is.” “Waar het om gaat”, zegt Ineke Vandoorn. “is de ondertitel van het boek: Exploring the Voice, the Singer and the Song. De manier waarop ikzelf zing is nog altijd dezelfde. Ik ontdek steeds meer facetten van mezelf en ik durf ze ook nog te brengen.” En Marc van Vugt: “Als ik nu componeer voor jou, zijn de noten lager dan vroeger. Niet omdat je ouder bent, wel relaxter. Een deel van wat je als musicus in het begin doet, is je spiegelen aan voorbeelden. Op zeker moment doe je vooral je eigen ding, je bent relaxter en durft te gaan voor wat je zelf wilt doen. Daardoor ga je anders klinken op den duur. Relaxtheid heeft ook te maken met de rust die je hebt als je tevreden bent. Op een gegeven moment doe je dingen, omdat ze gewoon zo gaan.”VRIJE GEESTEN
Marc van Vugt en Ineke Vandoorn zijn vrije geesten waar het het promoten van muziek en het vinden van nieuwe ingangen daartoe betreft. Híj bijvoorbeeld startte aan het begin van het lopende muziekseizoen in Houten de concertserie Marc Meets… Op vrijdag 18 maart is het volgende concert met als gasten (pop)zangeres Leonie Meijer en (jazz) violist Oene van Geel. En natuurlijk Marc van Vugt zelf. Een initiatief dat hijzelf bedacht om het verdwijnen van podia en de draconische bezuinigingen op kunst en cultuur ‘te lijf te gaan’. “Ik dacht bij mezelf: ik wil een plek hebben waar ik op een gemakkelijke manier concerten kan geven en in een ad-hocsfeer zaken kan uitproberen”, verklaart de gitarist/componist. “Een serie huiskamerconcerten zou daartoe mooi zijn, maar daar is het nooit van gekomen. In Houten heb je een ontzettend leuke plek: Theater aan de Slinger. Vorig jaar werd bekend dat het theater er een kleine zaal bij zou krijgen. Ik mailde de directeur: ik zoek een huiskamer om muziek te brengen, maar die van mij is te klein. Ik kreeg meteen een mail terug: kom maar eens praten.” [caption id="attachment_6170" align="aligncenter" width="400"]DANS
Ineke Vandoorn heeft haar vleugels ook verder uitgespreid. Ditmaal naar de wereld van de dans. Zij werkt met choreografe Cecilia Moisio samen aan een stuk voor beweging en stem. Cecilia Moisio ontving in 2014 de Prijs der Nederlandse Dansdagen. Haar fysieke stijl ditmaal mét zang komt terug in het project Circles. “Ik verzorgde bij Cecilia stemcoaching”, zegt Ineke Vandoorn. “En dacht: oh, die stemmen van die dansers. Ik zei tegen Cecilia dat ik met haar graag een productie wilde maken. Met stem en beweging dus. Circles is nu een ‘work in progress’. Vorige zomer tijdens de Nederlandse Dansdagen was de eerste aanzet in de Torenkamer van het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Tien jaar geleden was ik daar al eens en dacht: hier wil ik ooit een project doen. Dat is nu gebeurd. Circles gaat over het krijgen en ontvangen van kritiek in de wereld van de kunsten. Over de binnen- en buitenwereld en hoe je daarmee omgaat. Wij doen samen onderzoek. Cecilia is gewend alles vast te leggen, ik wil dat niet. Delen van de productie zijn conceptueel, andere delen vast. We zitten dicht op de huid van het publiek en gebruiken delen uit recensies over ons werk.”RINUS VAN DER HEIJDEN beeld GEMMA VAN DER HEYDEN




